Baudet, een pias

Dat de manier waarop in Nederland politiek wordt bedreven, slaapverwekkend is, dus niets teweeg brengt, is langzamerhand een zekerheid in ieders leven geworden. Doet Den Haag er nog wel toe, waar Brussel meer en meer aan de touwtjes begint te trekken? Kijk naar wat zich in ’s lands vergaderzaal pleegt af te spelen, en geen andere gedachte kan dan nog post vatten bij zoveel suffigheid, jargon en meel in de mond. Dus dat daar de boel eens flink opgeschud mag worden, staat als een paal boven water. Waartoe zo nu en dan wel pogingen worden gedaan, maar die eigenlijk telkens weer tot mislukken gedoemd zijn. Bij gebrek aan een heldere en verfrissende gedachte en het gemis aan talent om wat voor een idee dan ook begrijpelijk over het voetlicht te brengen. Vandaar dat dan weer het zoveelste circusnummer de revue moet passeren en het Binnenhof vult. Omdat het blijkbaar niet anders kan. Met de dolste Strapatzen en vreemdste exercities tot gevolg, welke meteen de vraag oproepen of de kiezer dit heeft bedoeld toen deze een stem op de betreffende kandidaat uitbracht. Thierry Baudet in dit geval. Want aan de vooravond van de laatste Kamerverkiezingen hoge woorden genoeg van zijn kant, die ook nog eens met een grote mond werden uitgesproken.

Met welk verbaal geweld de illusie werd gewekt dat zich hier nu iemand aandiende die in Den Haag de boel wel eens even flink ging opschudden. Alleen had diezelfde kiezer wel buiten de waard gerekend, omdat hij niet alleen de babbels steunde, maar en passant een aandachtszieke clown in de vaderlandse politiek introduceerde, bij wie de goede smaak in ieder geval niet op de eerste en de tweede plaats kwam, maar beoogde effecten des te meer. Waarvan diezelfde Baudet tijdens het debat in de Tweede Kamer over het rapport naar aanleiding van het mortierongeval in Mali een ranzig staaltje ten beste gaf. Hij moest en zou namelijk gezien worden, zich in de kijker spelen. Waartoe met woorden de minste kans bestaat, moet zijn gedachte zijn geweest. Dus vertoonde hij zich op het spreekgestoelte gehuld in een legervest om daarmee iets duidelijk te maken zonder dat helder werd wat dat dan was. Maar Baudet sprong er wel uit en mee in het oog, over de ruggen van de gesneuvelde en gewonde militairen en treurende nabestaanden en verwanten, om zo zijn eigen wansmaak te etaleren en tegelijk aan te tonen wat voor een treurige kat in de zak de kiezer met hem heeft gekocht.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Baudet, een pias

  1. Sjoerd zegt:

    Ik kan me hier geheel in vinden…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s