Van de zijlijn gezien

Wat ooit nog als een hoge toon of overdrijving werd beschouwd, is langzamerhand de standaard, de norm in het leven van alledag geworden. Relativering en nuancering hebben het loodje gelegd in het dagelijks verkeer, waarin het uitvergroten usance is geworden en men niet meer beter weet dan dat dat formaat gewoon genoemd kan worden. Zodat bijvoorbeeld de zogenoemde ‘hyperspits’ – dat is de reistijd tussen half acht en half negen ’s ochtends – al de naam van de hel op aarde heeft gekregen. Oftewel, maak de wereld maar kleiner dan klein met als gevolg dat alles dat afwijkt van het normale patroon, allicht het karakter krijgt van een ramp of een drama. Met zulke hevig verschuivende patronen en verhoudingen wijzigen de perspectieven van de mens die in zo’n omgeving moet leven. Waardoor groots en meeslepend leven welhaast een dwingende eis kan worden om het geluk in dit aardse bestaan te verwezenlijken.

Met festivals, feesten en wereldreizen als vanzelfsprekend resultaat en tegelijk doelstelling. Zoals het afvinken van de bucketlist met al haar ultieme uitdagingen een voorwaarde wordt voor een zinvol leven anno nu. En geen sprake van een onsje minder met zoveel podia en mogelijkheden die voorhanden zijn om de hemel op aarde te bereiken. Integendeel, een schepje er bovenop is bijna een gebod als geluk zo eenvoudig te verkrijgen is. Ga daar maar eens aan voorbij. Dan moet je wel goed gek zijn. Hoewel een beetje weldenkend mens dat van alle prikkels die in die richting gebieden, natuurlijk ook gemakkelijk wordt. Vandaar dat dat geluid van die moeder nog niet eens zo vreemd was toen zij haar kinderen niets anders dan rust toewenste. Want dit is toch een wereld waarin je wel overspannen of overstuur moet worden? Met name als je de jeugd en de toekomst hebt, kan ik nog alleen maar bedenken nu ik op mijn gemak aan de zijlijn sta.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

Een reactie op Van de zijlijn gezien

  1. Sjoerd zegt:

    De nieuwe generatie wil wat van de wereld zien, moet alles gedaan hebben. Wij hadden de mogelijkheden niet toen we jong waren…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s