Eerste voetbalster in Schimmert

Nog één keer komt het vrouwenvoetbal hier aan bod en dan is het voorlopig daarover genoeg geweest. Het moet ook wel omdat de successen van het Nederlands vrouwenvoetbalteam bij mij beelden en herinneringen uit een verder verleden hebben opgeroepen. Daarvoor moet er teruggegaan worden in de tijd. Naar het midden van de tachtiger jaren, toen mijn oudste dochter Joyce, net tien jaar oud, opeens aangaf dat ze wilde voetballen, dat ze bij de plaatselijke voetbalclub wilde, bij de VV Schimmert. Een tamelijk uitzonderlijke wens voor die tijd, want ze ging daarmee dwars tegen de bestaande stroom in. En dat in een klein Limburgs dorp. Maar wist zij op haar leeftijd veel van geldende conventies, van de do’s en don’ts die in het sociaal verkeer van kracht waren. Zij wilde gewoon voetballen, dus was zij er niet mee bezig wat daar op tegen kon zijn. En hoe ze het voor elkaar heeft gekregen, weet ik werkelijk niet, maar op een bepaalde dag bleek ze het voor haarzelf geregeld te hebben en lag er een blauw voetbalshirt, een wit voetbalbroekje, blauwe kousen plus een paar voetbalschoenen in het clubhuis klaar en mocht zij als eerste meisje met de jongens van haar leeftijd mee trainen en voetballen.

Ze speelde competitiewedstrijden tegen Meerssen, Bunde, Ulestraten En echt opzien baarde het niet eens. Integendeel, Joyce bleek met haar actie de ban in Schimmert te hebben gebroken. Want na verloop van tijd, en dan moet er echt aan een, twee seizoenen gedacht worden, stroomden meer meisjes toe die ook wel wilden voetballen, met als uiteindelijk resultaat dat nog in de tachtiger jaren een Schimmerts meisjeselftal geformeerd kon worden. Wat in de conservatieve verhoudingen in Limburg nogal bijzonder was en ook laat zien van hoever het vrouwenvoetbal heeft moeten komen. Waarmee tegelijk de verzuchting is verklaard die Joyce vandaag op haar Facebook – pagina plaatste en waarvan de tekst als volgt luidde:

“Hoe langzaam kan het gaan….Veel van mijn vriendinnen waren net als ik dertig jaar geleden het enige meisje in hun dorp dat voetbalde, dus bij de jongens. Twintig jaar geleden ontmoetten wij elkaar bij het Amsterdamse Wartburgia Dames 4 en speelden we in de afdankers van het zevende herenelftal, in een soort van vormloze aardappelzakken. Inmiddels zijn wij met ons allen met voetbalpensioen en is het met het vrouwenvoetbal zover gekomen dat onze buurmeisjes, dochters en nichtjes mogen dromen van een loopbaan als prof bij Ajax…..Het heeft dus echt kunnen verkeren.”

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Herinneringen en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Eerste voetbalster in Schimmert

  1. Sjoerd zegt:

    Zo raar kan het inderdaad gaan.

  2. Grappig, mijn dochter was hier in het dorp het eerste meisje dat voetbalde met de jongens. Rond 1990.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s