Op de bok bij Joop

Het leven van een krantenlezer valt vaker niet mee. Natuurlijk kan een abonnement opgezegd worden, de vensters dichtgeplakt, zodat de eigen wereld resteert. Met als uitkomst de zekerheid dat dan wat niet weet, ook echt niet meer deert. Maar of dat de bedoeling is van in het leven staan, zo’n welbewust isolement, of dat ook wijzer en beter maakt, blijft toch de vraag. Omdat geluk en welzijn namelijk alleen maar bestaan bij de gratie van boosheid en ergernis. Waar dan meteen de rechtvaardiging in besloten ligt om toch maar via radio, krant, tv en internet het zicht op de wereld rondom in stand te houden, dus daarmee bijvoorbeeld veroordeeld te zijn tot een nietszeggend en daardoor ergerlijk interview met zo’n Simone Kleinsma die met haar beperkte talent het prototype is van de eenoog die koningin mag zijn in het land der blinden. En daardoor dus voortdurend balletjes toegespeeld krijgt vanuit die binnenwereld. Zodat ze nu over een hele pagina mag leeglopen over haar verdriet na het overlijden van haar man vijf maanden terug. Wat des te heviger is omdat ze binnenkort weer de hoofdrol moet gaan vervullen in de volgende musical die door haar beste vriend Joop van den Ende is bedacht.

Want het leven gaat wel door, ook als je een ster bent, vedette, die ook haar momenten van eenzaamheid kent. Maar dan van diezelfde Joop en zijn Janine wel steun krijgt, en van een heel klein en select groepje vrienden. Want zo werkt dat nu eenmaal, ook als je Bekende Nederlander bent, met altijd een podium en alle voorrechten, maar net zo gewoon als ieder ander blijkt te zijn. Nou, en zo emmert dat een hele pagina door op voortdurend dezelfde toon die natuurlijk een mix van flinkheid en zelfbeklag bevat, met uiteraard ‘Kijk mij eens’ als doorlopende rode draad. Want natuurlijk gaat het vooral om haar, moet zij even extra belicht worden met het oog op de naderende première van de nieuwe musical van Joop. En dan komt die persoonlijke noot en dat weggepinkt traantje wel zo goed uit. Met dank aan die zoveelste journalist die zich met graagte voor het commerciële karretje van Joop van den Ende laat spannen, met Simone Kleinsma als ledepop op de bok. Waarmee eigenlijk verder alleen maar gezegd wil zijn dat het pad van de krantenlezer dus bepaald niet elke dag over rozen gaat, als deze dit als leesvoer aangeboden krijgt.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Op de bok bij Joop

  1. sjogkel zegt:

    Idd zelfkastijding, neem dan een boek in de plaats.

  2. Sjoerd zegt:

    Als ik me moet ergeren aan een krant is de kant het eerste wat vertrekt. Nieuws en achtergronden kan ik overal lezen. Tegenwoordig bij de Limburger zelfs gratis via hun app.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s