Het raadsel van de astrantias

Tuinieren. Een mooie tuin aanleggen en daarna onderhouden. Om daar een beetje in te slagen schijnen groene vingers en een fingerspitzengefühl onontbeerlijk te zijn. Plus een portie geluk. Of kan dat bij en door het tuinieren ook afgedwongen worden? Als dat zo is, moet ik mij flink achter de oren gaan krabben en nog eens nadenken over mijn vaardigheden en competenties in die groene omgeving. Want dan zou het dus geen toeval zijn dat ik al jaren dat niet te winnen gevecht voer tegen het zevenblad. Is het ergens uitgeroeid, dan duikt het wel een metertje verder weer op om mijn wiedkwaliteiten te beproeven. En of de duvel ermee speelt, de mollen weten mijn tuin elk jaar weer te vinden. Het mogen dan aandoenlijke diertjes zijn, die bijdragen aan een natuurlijk evenwicht, het neemt niet weg dat ik ze op die nuttigheid niet beoordeel, maar hooguit op de last, de overlast die zij veroorzaken door telkens weer mijn perkjes en gazon duchtig om te woelen als ze bezig zijn hun nuttig werk onder de grond in mijn tuin te verrichten. Sterker nog, hun aanwezigheid zou erop wijzen dat de bodemgesteldheid in mijn tuin boven elke twijfel is verheven. Voor wat het waard is. Want ik koop er niets voor, hoogstens die overlast en de ergernis dat je op sommige punten weer van voren af aan kunt beginnen met de aanleg van je tuin. Hoewel ook dan en daar zich onverwachte hobbels en verrassingen kunnen voordoen.

Mogelijk ook door dat gebrek aan groene vingers of het gemis van het ware fingerspitzengefühl, zou ik haast gaan denken door een recente ervaring bij en met de aanplant van een aantal astrantias, ook wel Zeeuws knoopje genoemd. Eind maart had ik negen stuks ervan geplant in een nieuw perk, waarop ik tegelijk ook IJzerhard en blauwe geraniums had gezet. Altijd spannend zo’n nieuwe aanplant. Dit jaar des te meer omdat de maand april ongekend koude nachten had gehad, met vaker temperaturen tot min tien graden. Dus weersomstandigheden die allesbehalve bevorderlijk waren voor de groei van jonge scheuten. In de loop van de maand mei ging het IJzerhard explosief groeien, terwijl de blauwe geraniums al hun eerste bloemen lieten zien. Maar bij de astrantias was tot half mei geen teken van leven te bekennen, behoudens hier en daar een groen puntje dat op doorbreken stond. Tijdens de warme weken nadien werden de eerste puntjes aarzelend minuscule blaadjes die echter binnen twee dagen weer even snel verdwenen, met dien verstande dat de steeltjes wel bleven staan. Deze geschiedenis bleef zich herhalen tot aan de dag van vandaag. Met als gevolg dat er nog geen volwaardige astrantia, zoveel maanden na het laatste van maart, in het betreffende perkje is te zien en alle jonge blaadjes wel door een onvoorziene en onwelkome gast opgevreten moeten zijn. Alleen is nog niet duidelijk door wat of wie. Terwijl het betreffende beestje toch een naam moet hebben. Alleen zijn mijn vingers niet groen genoeg om daar achter te komen.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Het raadsel van de astrantias

  1. Emigrant zegt:

    Neem het je zelf niet kwalijk.
    Die astrantia’s zijn gewoon astrant, dat is het

  2. pjotr zegt:

    Zijn die wel konijnbestendig? Ik plantte in mijn tuin enkele jaren geleden een heel leuk soort plantjes (naam weet ik niet meer). Toen ze fraai bloeiden, waren de steeltjes ineens kort boven de grond afgesneden. Totdat ik er achter kwam, dat een of enkele konijnen uit het bos ze erg smakelijk vonden. Het volgende jaar maar begonia’s geplant. die zijn konijnbestendig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s