Een verrassing als Heyplaat

Hoe klein het ook is, het blijft onmogelijk om op Nederland uitgekeken te raken. Waar heeft het nou geen verrassingen in petto, van die plekjes die in geen VVV – folder te vinden zijn, maar daarom niet minder karakteristiek, authentiek en pittoresk zijn en altijd weer een afspiegeling vormen van een stukje geschiedenis, van typisch vaderlandse cultuur. Want het nationaal erfgoed is echt niet alleen terug te vinden in de gangbare toeristische attracties, waar het dan ook doorlopend zwart ziet van Chinezen en Japanners, van Koreanen en Amerikanen. Het echte Nederland, Nederland op zijn mooist, bevindt zich juist in die verrassende, onverwachte plekjes die vaker buiten elke route liggen. Termunterzijl, Strijensas, Zuidland, Uitdam, Oud – Lemiers, Bronkhorst zijn een paar voorbeelden van juweeltjes van dorpsgezichten die de verborgen schatkamer van ons land bevolken en die zo de moeite van het ontdekken of verkennen waard zijn. En in die keten van pareltjes past ook de levensgrote verrassing die Rotterdam te bieden heeft en eigenlijk als het ware in het verborgene koestert. Want aan de Zuidelijke oever van de Nieuwe Maas, tussen Eems – en Waalhaven ligt in een bijna-isolement, als een enclave tussen loodsen, kranen en containers, Heyplaat, een dorp, een woongemeenschap die administratief wel bij Rotterdam hoort, maar er verder niets mee te maken heeft.

Zo heeft het zich daar verstopt, in zijn eigen verleden dat nauw gelieerd is met de voormalige Rotterdamse Droogdok Maatschappij. In de schaduw van haar dokken en werven is Heyplaat een historische buitenplaats geworden en dat tuindorp gebleven dat voor de arbeiders van de RDM werd gebouwd in opdracht van hun werkgever in de twintiger en dertiger jaren van de vorige eeuw, in de stijl die zo kenmerkend was voor die tijd. Met als meest uitgesproken getuigenissen daarvan de drie kerken die tegelijkertijd voor verschillende gemeenten werden gerealiseerd langs de beoogde hoofdstraat van Heyplaat. Het hele dorp is onbeschadigd de Meidagen van 1940 doorgekomen, waardoor het het monument kon worden wat het nu toch voor de verraste passant en bezoeker is. Met dien verstande dat dat verleden daar in Heyplaat, ondanks het isolement, nog altijd leeft getuige het feit dat menige Rotterdammer zich daar in de loop der tijd heeft gevestigd om in dit architectonisch wonder nog echte rust te vinden.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Een verrassing als Heyplaat

  1. Sjoerd zegt:

    Het was me niet bekend. Een foto zou helpen… Nu zelf maar even het internet op.

  2. Pingback: Vergeten plek | Sjannesblog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s