Wandern

Juist op een al wat gevorderde leeftijd zijn het de verrassingen die de vaart in het leven houden. Een plotselinge ontmoeting, een onverwacht etentje, zo’n avond die een niet voorziene wending neemt, blijken er, vooral als je wat ouder bent, maar al te zeer toe te doen. Omdat ze laten zien dat gedane zaken altijd nog wel een keer kunnen nemen en het voortborduren op vroegere patronen geen onontkoombare noodzaak is, ook als de zeven strepen gepasseerd zijn. Alsof er dan geen energie meer is, geen nieuwsgierigheid. Kom op. Laat me niet lachen. Wie heeft er niet dat spoortje vitaliteit om toch die andere weg in te slaan of er naar op zoek te gaan in plaats van het bewandelen van de gebaande paden? Met welke vraag meteen de brug is geslagen naar de artistieke verrassing en vernieuwing die ons gisterenavond werd bereid. Ze ontstond uit een gezamenlijk initiatief van het Museum Land van Valkenburg en het Openluchttheater in diezelfde plaats, dat als thema wandelen had. Maar dan wandelen in de wat bredere zin, waarbij meer sprake is van een levensgevoel, dus van omzwerven, rondkijken, van zoals dat in het Duits ‘wandern’ wordt genoemd. Als aanknopingspunt daarvoor diende allereerst een expositie van tekeningen die Peter Bertus door de jaren heen had gemaakt bij de columns waarin dichter Leo Herberghs in de laatste drie decennia in Dagblad de Limburger verslag deed van zijn wandelingen door het Limburgs land.

In de zaal waar dit werk was tentoongesteld, hield schrijver/filosoof Govert Derix een inleiding over Leo Herberghs, over het levensgevoel dat ‘wandern’ heet en dat bijvoorbeeld zo fraai in het werk van de Duitse dichter Rainer Maria Rilke vertolkt werd. Aansluitend wachtte de belangstellenden een waarachtige verrassing in het Openluchttheater waar twee Venlose muzikanten, pianist Egbert Derix en bariton Sef Thissen, ook uitdrukking gaven aan dat levensgevoel dat ‘Wandern’ heet. En wel in de vorm van een liederencyclus die een fraaie crossover bleek tussen de klassieke liedvorm waarvan onder andere Schubert een exponent is, en de jazzmuziek, waar Egbert Derix met zijn improvisaties uitdrukking aan gaf. Waardoor een sfeervolle sessie ontstond die de toeschouwer aan zijn stoel kluisterde en tot enthousiasme bracht over het smaakvolle resultaat van deze mooie mix van muziekstijlen, die dus ook nog eens uniek, verrassend en door mij nog nooit van tevoren gehoord was. En dat bedoelde ik met zoiets onverwachts dat een al langer geleefd leven nog zo goed kan gebruiken. Vandaar dat ik dus blij was met zo’n omzwerving op een avond die nu eens anders dan anders was.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Kunst en cultuur en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Wandern

  1. terrebel zegt:

    Mooi! Ja, nooit te oud om je te verwonderen.

  2. Sjoerd zegt:

    Mooi toch, en dat vlak bij huis…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s