Een uitje naar Banneux

Hoewel ik nu al meer dan veertig jaar in Zuid – Limburg woon, ben ik dat gevoel dat ik hier als het ware met vakantie ben, nog steeds niet kwijt. Niet dat ik dat iedere dag heb, zoals in mijn eerste jaren hier. Maar het komt nog te vaak bij mij terug om mij maar al te bewust te laten zijn van het voorrecht om in deze omgeving te mogen verkeren. Want met nog niet eens zoveel inspanning ontdek je toch telkens weer het zoveelste nieuwe, fraaie plekje. Zodat je hier, in Zuid – Limburg en haar directe omgeving in Duitsland en België, eigenlijk nooit uitgekeken raakt. En daarvoor hoef ik maar een straal van circa zestig kilometer rondom mijn woning in Schimmert te trekken. Geloof mij of niet. In al die veertig jaar heb ik in dat gebied nog lang niet alles gezien, werd ik mij op die prachtige Tweede Pinksterdag die we gisteren hadden, opnieuw gewaar. Met in dit geval de ontdekking van de waarachtig grote schoonheid van de streken even ten Oosten van Luik, waar het Land van Herve en het begin van de Ardennen te vinden zijn. Met werkelijk de fraaiste oorden waarvan we de naam wel kennen, maar die we altijd in allerijl passeren als we op weg zijn naar een of ander ver vakantieoord, waar de illusies en mooie plaatjes uit de reisgidsen werkelijkheid worden, terwijl dat vlakbij huis, op een uur rijafstand net zo gebeurt. Ook in Aywaille, Sprimont, Louveigné, Theux merkte ik.

Om nog maar te zwijgen van dat bekoorlijke Dalhem, dat even voorbij en boven Visé ligt en daarom net zo gemakkelijk, maar wel ten onrechte vliegensvlug gepasseerd en vergeten wordt. Het toeristisch en landschappelijk coloriet van die regio wordt gecompleteerd door een curiosum, een pelgrimsoord dat waarschijnlijk slechts overtroffen wordt door Santiago de Compostelle en Fatima als het gaat om legendevorming, maar voor het overige bij elke gelovige hoog genoteerd is en dus druk bezocht wordt na voettochten die vele tientallen kilometers bedragen en meestal vanuit Zuid – Limburg in groepsverband vlak voor Kerstmis gehouden worden. Banneux is de plaats waar Maria tot acht maal toe in 1933 aan de toen twaalfjarige Mariette Beco zou zijn verschenen. Wat het begin werd van een Maria – cultus die in de loop der tijd kon uitgroeien tot een soort van toeristische attractie. Want dat was wel het beeld dat bij mij op die plek werd opgeroepen zonder dat ik er verder een waardeoordeel aan verbind. Of het moet zijn dat ik het allemaal prima vind als mensen daar en op hun manier troost en zielenrust hopen en denken te vinden. En als ze die gang naar Banneux dan willen bekronen met de aankoop van een rozenkrans en het nuttigen van een broodje kroket, is het mij goed zonder dat ik de gedachte verlaat dat Banneux een toeristische attractie is, die je wel één keer gezien moet hebben.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Een uitje naar Banneux

  1. Sjoerd zegt:

    Binnendoor maar 60 km zag ik… dat is goed te doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s