Wij en de Middeleeuwers

Zo’n onverwacht vroege zomer is natuurlijk heerlijk. De ramen kunnen weer open en de blik wordt ook als vanzelf naar buiten gericht. Met dagen die voorlopig nog alleen maar langer worden, krijgt het leven andere accenten, meer kleur en een frissere lucht. Wat een perspectief dat dit zo nog een aantal maanden doorgaat. Hoe goed is het niet om weer zo veel mensen te zien na de dodelijk vervelende wintermaanden waarin het op zichzelf aangewezen zijn de boventoon voert. En het kan natuurlijk niet anders dat met die stralende en vooral langer schijnende zon, mensen al snel alles plus de schroom van zich afwerpen om zich zo veel als mogelijk bloot te geven. Maatvoering lijkt daarbij steeds minder te tellen en de trots om het eigen lijf en voorkomen des te meer. Waardoor tegelijk het gezegde dat over smaak niet te twisten valt, alleen maar aan geldigheid wint. Want wat er aan je oog passeert, gaat de stoutste fantasie te boven. Jeroen Bosch, die er met zijn middeleeuwse verbeeldingskracht toch wat van kon, zou als hij even terug kon komen op aarde, zijn ogen niet geloven en meteen geïnspireerd zijn tot een 21e eeuwse versie van zijn “Tuin der lusten” en zijn “Laatste oordeel”. Want we mogen dan in 600, 700 jaar meer kennis en vaardigheden hebben gekregen en de Verlichtingsidealen hebben omarmd, voor het overige kon de tijd wel hebben stilgestaan als het om het gedrag en de uitingsvormen van mensen gaat.

Zie hoe mensen zich te goed doen aan de welvaart, zich er aan volvreten, tot omvallens en zwaarlijvigheid toe. Drugs, soft en hard, zijn al zo gemeengoed geworden in het dagelijks leven en verkeer dat ze als bijdrage gelden aan de kwaliteit van het bestaan. Alsof een normaal leven zonder niet meer te leven is. Even wezenlijk in ons leven zijn de sociale media geworden, met hun potentie om bouwstenen voor een krachtiger samenleving te kunnen leveren. Was het maar zo geweest. Het tegendeel is namelijk gebleken. Ze werden een podium waar de individu zich volledig kon laten zien en gaan, met een vaker onthutsend beeld tot gevolg. Dat eigenlijk in vermoedelijk oorzakelijk verband zal staan met die andere vorm van hedendaags communiceren, welke bestaat in het versieren van het eigen lichaam met daarin gegraveerde statements, de tattoos die voor al die betrokkenen hun eigen wereld schijnen te vertegenwoordigen en een neerslag van hun gevoel van schoonheid zijn. Waarmee dan een compleet beeld van de hedendaagse mens ontstaat dat in zijn verschijningsvorm totaal niet aan de Middeleeuwer is ontstegen. Om nog maar te zwijgen van het huidig beschavingsniveau. Want daarin zijn eigenlijk geen stappen gemaakt, ondanks dat we veel meer kunnen en weten, maar waar we verder niets mee doen. Zodat het zelfs erop lijkt dat we half en half stappen terug zijn aan het zetten.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Wij en de Middeleeuwers

  1. Sjoerd zegt:

    We blijven mensen, en niets menselijks is ons vreemd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s