De scherts van de formatie

Zou er afgezien van die enkele journalist die nu eenmaal beroepsmatig gezien niet anders kan, nog een levend individu in Nederland te vinden zijn die in staat is om enige interesse op te brengen voor het schimmenspel dat dagelijks op het Haagse Binnenhof wordt opgevoerd en dat de naam van kabinetsformatie heeft gekregen? Het is nauwelijks voorstelbaar en tegelijk ook teveel gevraagd van zelfs weldenkende mensen om nog langer dan de paar minuten die een hitsingle duurt, belangstelling op te brengen voor de zo voorspelbare rituele dansjes van al die heren in een van hun vijftig tinten blauw die de hedendaagse politiek schijnen te moeten beheersen. En daarmee ook niet bijdragen aan de amusementswaarde van dit bedrijf als dat er al in begrepen zou zijn. Waar eigenlijk al tijden geen sprake meer van is. Waardoor ook mijn aandacht, die ik van jongs af voor de binnenlandse politiek had, volledig is verflauwd. Niet dat daar verder enige rancune aan ten grondslag lag, laat staan dat mijn vocabulaire zich tegelijkertijd vulde met kreten als zakkenvullers en meer van dat fraais om aan mijn tanende interesse nog richting en een gezicht te geven. Niets van dat al. Het was meer een kwestie van erop uitgekeken zijn die meer tot onbegrip en schouderophalen leidde, met tegelijk de erkenning dat ik met al die beroepspolitici niet zou willen ruilen in een tijd waarin het aanzien van de publieke plicht zo ver in aanzien is gedaald.

Al of niet door eigen toedoen. Maar het is wel zo als het is, met de huidige treurige staat van waardering die het ambt van overheidsdienaar heeft gekregen, als gevolg. En de waarschijnlijk daaruit voortvloeiende selffulfilling prophecy dat het met de kabinetsformatie kennelijk ook alleen nog maar van kwaad tot erger kan. Met als meest splijtende voorbeeld toch wel dat er sinds de verkiezingen van 15 maart inmiddels meer dan twee maanden van praten en onderhandelen verstreken zijn zonder dat ook maar enigszins duidelijk wordt waar het tussen al gespreksdeelnemers, die verkiezingswinnaars dus, over is gegaan. Nog geen enkel moment werd er boter bij de vis geleverd en eigenlijk slechts koekjes van eigen deeg uitgedeeld. Met intussen een demissionair kabinet aan het bewind en aan de bak dat er voor zorgt dat ’s lands zaken naar behoren worden afgewikkeld. Althans dat is wel de indruk die ontstaat, nu er vanuit de volksvertegenwoordiging nooit een tegengeluid te horen is. Wat wel zo rustig en aangenaam is en daardoor de vraag oproept of de huidige toestand niet geformaliseerd kan worden omdat al die formatiepraatjes toch geen gaatjes vullen en Nederland zo net zo goed verder kan, met de huidige welvarende winkel waar in feite alleen maar op gepast hoeft te worden.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op De scherts van de formatie

  1. Sjoerd zegt:

    Volgens mij gaan ze het record van België verbreken als het op deze wijze zo doorgaat….

  2. terrebel zegt:

    Zo zie je maar: het gaat eigenlijk hartstikke goed in Nederland.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s