Een laatste gewone Pasen…

Ook Nederland bereidt zich in alle zorgeloosheid voor op het naderende Paasweekeind. De volle boodschappenkarretjes, de rijen bij de kassa’s in de supermarkten konden de sfeer dat er niets aan de hand is, niet beter verbeelden. En wat is er lieflijker en rustgevender dan die rododendrons voor mijn raam die op het punt staan om in bloeien uit te barsten? Je zou er wel blij van moeten worden als je niet iets in de lucht voelde hangen, als je niet het idee kreeg dat die rust, die schoonheid, die zorgeloosheid ook wel eens de stilte voor een storm konden betekenen. Was het niet diezelfde serene stilte die heerste voordat de Tweede Wereldoorlog in één klap en onverwacht uitbrak? Die gedachte, dat unheimische gevoel bekroop mij vandaag toen ik om mij heen het leven zich zo achteloos en argeloos zijn loop zag nemen. Zou een vooravond van een naderend onheil er dan zo uitzien, vroeg ik mij af, met de benen op de grond en zonder de zwartkijker uit te willen hangen. Maar wel met mijn ogen zo goed mogelijk open zonder in peilloze somberheid te vervallen. Ik probeer het absoluut leuk te houden, maar slaag er niet meer in om aan pessimistische overpeinzingen en verwachtingen te ontkomen sinds het machtigste land ter wereld, de Verenigde Staten, een president heeft gekregen die in de korte duur van zijn ambtstermijn zijn grilligheid, wispelturigheid en onvoorspelbaarheid al heeft bewezen.

Met als voedingsbodem zijn eigendunk en eigenliefde, waardoor de wereld in een betrekkelijk kort tijdsbestek van nog geen drie maanden geleerd heeft om geen staat meer op hem te kunnen maken. Het gevolg zijn de meest onaangename verrassingen die zo maar dus bedreigingen kunnen vormen nu de gedachte bij die president heeft postgevat dat problemen slechts met de vuist en geweld, met powerplay opgelost kunnen worden. Om dat ook nog eens in up tempo in de praktijk te brengen. Denk aan de 59 kruisraketten die afgevuurd werden als vergelding voor de gifgasaanval die aan de Syrische machthebbers werd toegeschreven, zonder dat duidelijk werd of een en ander ook geverifieerd was. De aanval met de superbom, de zwaarste conventionele bom, in Afghanistan, die even later plaats vond, loog er evenmin om. Terwijl het opstomen van een vliegdekschip met alle zwaar militair materieel aan boord in de richting van de Koreaanse wateren echt het ergste doet vrezen, zeker omdat de Amerikaanse president nog eens met stelligheid beweerde dat de Verenigde Staten ook zonder Chinese hulp het Noord-Koreaanse probleem kunnen oplossen. Ja, en omdat één en één toch twee blijft, hoef je alles maar op een rijtje te zetten om tot zwaarmoedige en pessimistische bespiegelingen te komen, met vooral dat onheilspellende voorgevoel dat dit voorlopig wel eens de laatste gewone Pasen kon worden van alle tweeënzeventig die we sinds 1945 hebben mogen beleven.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

13 reacties op Een laatste gewone Pasen…

  1. Mack zegt:

    Laat ze het uitvechten daar. Liefst zonder kernbommen.

    • robschimmert zegt:

      Wie? China, Japan, de Korea ‘s, Rusland en de VS, bedoel je? Nou, daar zullen we best heel wat last van krijgen.

      • Mack zegt:

        Tja, als je het zo schetst dan betekent dat het einde van de wereld.

        • Mack zegt:

          Wat ik overigens al heel lang vind, of wat mij dwarszit, is het gevangenhouden van miljoenen Noord Koreanen door een misdadig regime. Nooit is er tegen opgetreden, uit angst voor oorlog met China, maar het wordt wel tijd dat die mensen eens bevrijd worden.

  2. robschimmert zegt:

    Zeg maar hoe. Noord – Korea is een kernwapenmacht en gijzelt zo niet alleen de eigen bevolking, maar in feite het hele gebied dat binnen het bereik van haar langeafstandsraketten ligt, met inbegrip van de VS. Vertel het dus maar….

  3. Sjoerd van bVision zegt:

    Ik denk dat de Amerikanen nog spijt krijgen dat ze Trump hebben gekozen.

  4. sjogkel zegt:

    Wat Rob hier op onheilspellende wijze betoogt, het zou zo maar kunnen, het past geheel binnen het patroon van de geschiedenisverloop van de mensheid. Een foutje of een onbezonnen aanleiding is al voldoende, er is een hoop dat het ook voorbij kan trekken, dat we even de afgrond naderen en dan terugdijnzen.

  5. math zegt:

    De amerikanen zullen heus wel weten wat er zich in Noord Korea afspeelt en zullen op tijd aan de noodrem trekken. Die zien 24/7 exact wat zich daar afspeelt en waar iedere raket staat en hoeveel. China, Rusland, Japan en Zuid Korea laten Trump nu de kastanjes uit het vuur halen.

  6. math zegt:

    Zoom eens in op Sabic in Geleen, op vleigveld Aachen airport.
    De amerikanen zien dat alles nog scherper. Ze zien wie de hond uit laat, welke ras, waar hij poept en wat voor kleur veters de eigenaar in zijn schoenen draagt.
    Tot nu toe nog steeds geen aangekondigde atoomproef in Noord Korea.

  7. math zegt:

    Op Pyongyang Sunan international airport staan 16 vliegtuigen en bevindt er zich niet één op beide start en landingsbanen. Eindhoven is drukker.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s