De vierde Matthäus

De week voor Pasen zonder Matthäus Passion is ondenkbaar geworden. Voor mij tenminste wel. En eigenlijk om de doodeenvoudige reden dat het dan alleen uitgevoerd wordt. Enerzijds wel logisch, maar aan de andere kant toch wel curieus omdat een dergelijk alles omvattend muzikaal kunstwerk altijd relevant en het beluisteren waard is en daarmee eigenlijk uitstijgt boven die jaarlijkse hype in de Paasweek. Maar vooralsnog moeten we het ermee doen zoals het zich nu aandient. En dat is dus afgezien van de bovenstaande krabbel in de marge toch iedere keer weer een gebeurtenis, zoals ik ook weer gisterenavond heb mogen ervaren. En die begint in feite al ruim van tevoren als de stille verwachting voelbaar is bij al die toestromende bezoekers, welke daardoor een sfeer doen ontstaan die merkbaar verschilt van de ambiance bij andere gelegenheden. De Matthäus Passion staat op zich en kent ook zijn eigen, tamelijk vaste, publiek, dat zich elk jaar vrij houdt voor die ene avond of middag in de Stille Week. Met als gevolg dat de deskundigheid of althans de bekendheid met het gebodene onomstreden en zelfs zichtbaar is. Want waar worden zoveel partituren en tekstboeken meegenomen door bezoekers van concerten? Wordt eigenlijk nooit vertoond en is voor mij een attractie op zich. Maar verder een bijkomstigheid, hoewel medebepalend voor de atmosfeer waar je als bezoeker in terecht komt. Met gisteren voor mij nog een extra aspect dat mij aanvankelijk wat sceptisch stemde.

De voorgaande drie uitvoeringen van de Matthäus Passion had ik steeds in een kerk bijgewoond, waardoor dat voor mij ook een als het ware natuurlijk decor was geworden. Het muzikale lijdensverhaal vraagt erom, was mijn idee geworden. En tot ik dus gisterenavond in het Maastrichtse Theater aan het Vrijthof kwam, wist ik in feite niet beter. Het eerste koraal en ook de muziek daarbij leken mij ook gelijk te geven. Het klonk allemaal op het eerste gehoor wat dun en met te weinig substantie. Misschien was het een vorm van gewenning aan de andere akoestiek dan die van een kerkelijke omgeving. Het moet haast wel omdat mijn aanvankelijk bezwaar toch vrij snel vervloog en ik begon te merken dat ik getuige was van een waarachtig prachtige uitvoering van de Matthäus Passion, zoals ook op te maken viel uit alle commentaren achteraf. Want wie had er geen mening en oordeel? Ieder dus die er bij was geweest. Dat is dus ook die typische dynamiek bij deze unieke voorstellingen, met telkens weer andere en duidelijk hoorbare voorkeuren, die allen uiteraard even geldig waren. Terwijl wel unaniem het Philips Philharmonisch Koor werd geprezen voor de wijze waarop het ook dit jaar weer, en nog beter dan vorige keren, deze Matthäus Passion vorm gaf en ook droeg. En dat voor geschoolde amateurs, die het in geen enkel opzicht aflegden tegen alle sublieme solisten. Met als resultaat een geweldige voorstelling van de Philharmonie Zuid waarvan het drie uur genieten was.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op De vierde Matthäus

  1. Sjoerd van bVision zegt:

    Mij zegt het niet zoveel, maar leuk dat je genoten hebt.

  2. sjogkel zegt:

    Door alle aandacht hier in Nederland ben ik ook gaan luisteren, volgend jaar misschien ook live meemaken, want dat is het: ‘ik was erbij’ het is het delen van een bijzondere ervaring.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s