Een podium voor Okkie

Al vaker had ik het over de haast doorslaggevende rol die de media volgens mij vervullen in het proces van normvervaging, zoals dat steeds meer om zich heen grijpt in onze samenleving. En omdat het niet altijd glashard aangetoond kon worden, bleef de wegwezer van kracht dat de boodschappers van het slechte nieuws, de media dus, gedoemd zijn om daar ook de schuld van te krijgen. Maar wat mij betreft dan wel tot gisteren, dat de dag werd waarop de media zich volledig te kijk zetten en daarmee door het ijs zakten. Geen discussie meer mogelijk over hun twijfelachtige rol en insteek, waarbij met name de keuze van onderwerpen op zijn zachtst gezegd controversieel genoemd mag worden, als het eigenlijk allemaal niet veel erger is. Zoals de hele televisieavond gisteren maar al te duidelijk maakte. Want in drie programma’s mocht Okkie Durham, inbreker en rover van twee schilderijen van Vincent van Gogh, de hoofdrol vertolken. Op de eerste plaats in een documentaire waarin zijn vergrijp nog eens uitvoerig belicht werd en via interviews van achtergronden en weetjes werd voorzien plus nog wat gratis aanwijzingen en tips bevatte voor die kijkers die op dezelfde manier ook eens hun geluk zouden willen beproeven.
                                                                                                                                                                                         Rondom de uitzending van die documentaire was die Durham verder te gast in twee spraakmakende talkshows, waarin hij ook hoog van de toren mocht blazen over zijn criminele prestaties. Zonder dat er een weerwoord tegenover stond of kanttekeningen bij zijn relaas werden gezet. Zodat Okkie niet alleen een podium kreeg voor een miljoenenpubliek, maar ook uitgebreid college kon geven over zijn misdadige praktijken. Wat in een sfeer en een ambiance gebeurde, die de heldenstatus nagenoeg binnen zijn bereik bracht. En dat gebeurde dus gewoon op onze publieke omroep alsof er niets interessanters te melden was. Op zich al kwalijk genoeg dat dit soort keuzes worden gemaakt, maar wat het helemaal zo discutabel en zelfs bedreigend maakt, is de vanzelfsprekendheid waarmee zo’n crimineel zich mag manifesteren. Zo normaal wordt het gevonden dat zo’n vent met zo’n verleden daar breeduit zit en zijn verhaal doet alsof er niets aan de hand is, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Dat is nog het meest stuitende in alle observaties. Met als grootste gevaar dat het hellend vlak niet meer opgemerkt wordt, gewend als we eraan zijn aan het worden.
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Een podium voor Okkie

  1. Mack zegt:

    Wat zouden we eraan moeten doen, aan dit hellende vlak? Sonja Barend deed het 30 jaar geleden al met Stanley H., College Tour met Holleder, en nu Okkie. Erben Wennemars probeerde nog wel wat tegen te sputteren. Maar dat we afglijden is duidelijk. Gisteren een aanslag in Londen met slechts weinig doden, het dringt amper meer door. Het wordt allemaal normaal en we hebben het te vaak gezien.

  2. math zegt:

    Wanneer er geen nieuws is, dan maken die jongens en meiden wel nieuws. Wij moeten gewoon op zwart draaien. Jammer van het belastinggeld en de topsalarissen van de makers, maar dat weten we al jaren.

  3. Sjoerd van bVision zegt:

    Niets nieuws onder de zon, als er geen nieuws is maken we nieuws…

  4. sjogkel zegt:

    Het zijn niet alleen boeven maar ook ‘nette’ mensen die het leuk, interessant, vermakelijk dan wel met enige bewondering aanschouwen. De spanning en aantrekkinngskracht zit in het controversiële, de reuring de verschillende reacties die het oproept. Zolang alle aspecten ter sprake komen incl. afkeuring dan kan het wel. Het is wel opvallend dat sommige beoefenaren der misdaad een zekere status geniet als het slim en doordacht wordt uitgevoerd. Het is moeilijk een grens te stellen, Holleeder bij Collegetour was discutabel en als een journalist zegt ‘ als ik het niet doe dan doet een ander het’.

  5. op dinsdagavond ben ik nooit thuis, maar voor ik van huis ging werd net Okkie aangekondigd bij DWDD. Bah, dacht ik.
    Toen ik thuiskwam zette ik PAUW aan. Weer die Okkie. Dat hoefde ik niet te zien.

    Op maandag waren we al geconfronteerd met een figuur die uit de PVV geknikkerd was. Toen kon de TV voor mij ook uit. En nu zitten Kuzu en zijn vrienden er. Hoeft ook al niet.
    De keuze van gasten wordt er niet beter op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s