Titels en tijdgeest

Rond de jaarwisseling valt hij bij mij in de bus, de Telefoongids met daarin de Gouden Gids. Ze wordt met het jaar dunner. Geen beter bewijs van verlies aan relevantie. Ik kijk er niet eens meer in en ruil hem na een jaar voor een nieuw exemplaat zonder het vorige ook maar een keer gebruikt te hebben. Wat doet ze er ook nog toe als ze zelfs geen plaats meer in beslag neemt en daardoor tegelijk de herinnering oproept aan de tijd dat we een hele stapel van die gidsen in huis hadden. Omdat elk telefoonnummer, waar dan ook in het land, opgezocht moest kunnen worden. Want 008 bestond nog niet in die tijd dat telefoneren nog kinderwerk was. Maar wel zo spannend met zo’n gids die voor mijn jonge jongensogen nog zo veel magie in zich had. Middagen heb ik verdaan met het bladeren erin. Zodat mij nu nog bijstaat dat bijvoorbeeld een stad als Utrecht destijds tientallen referendarissen en commiezen bevatte, ambtenaren die graag uitkwamen voor de plaats die ze verworven hadden in de hiërarchie van de Nederlandse Spoorwegen, bij de posterijen, terwijl zovelen ook hun academische titel niet onder stoelen of banken staken. En bij een eventueel ontbreken ervan, toch met graagte een functie in het onderwijs of bedrijfsleven vermeldden, mits deze natuurlijk onderscheidend genoeg was. We schrijven de vijftiger jaren. Niet eens zo lang daarna, gedurende de zestiger jaren toen alle tradities en gewoonten op de helling gingen, verflauwde dat beeld snel ten gunste van het idee dat gewoon doen eigelijk al gek genoeg was.
Dus hoezo titels en functies uitdragen? Het deed er allemaal niet meer toe, waarschijnlijk omdat de opwaartse sociale mobiliteit zo aan kracht begon te winnen en met name universitair onderwijs een lagere drempel kreeg. Zo verdwenen die titels steeds meer uit beeld. Waarmee de gewoonte van het gebruik ervan leek te zijn geslecht en plaats te hebben gemaakt voor een andere maatschappelijke gedragscode, waarin dwars door de hiërarchie alleen maar werd gejijd en uitsluitend voornamen nog golden. Allemaal best, maar in de loop der jaren blijkt dat ook weer geen stand te hebben gehouden, merkte ik onder andere vandaag, maar ook bij eerdere gelegenheden. Er is een nieuwe generatie opgestaan die in het sociaal verkeer weer andere herkenningstekens introduceert. Waarvan degene die mij vandaag namens de bank een e-mail stuurde dus de frappante exponent is, met zijn vier voorletters en voornaam tussen haakjes daarachter plus zijn eigen naam die hij liet volgen door een aantal toevoegingen die duidden op de drie leergangen die hij met goed gevolg had afgelegd. Nou, als je dan ook nog doctorandus bent en een lel van een functienaam bezit op directeursniveau, dan kan het niet anders dan dat je als klant achterover slaat en dus denkt dat het wel een belangrijke brief zal zijn. Om tegelijk er de nieuwe tijdgeest in te herkennen.
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Titels en tijdgeest

  1. Sjoerd van bVision zegt:

    Ik gooi die dingen meteen in de papierbak. Ondanks een NEE-NEE stikker gooien ze hem toch in de bus.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s