Een activistisch betoog

Omdat het een behoorlijk enerverende tijd is, raak ik ook niet zo snel uitgepraat over alles wat er zo voorbij komt en loop ik natuurlijk de kans om in herhaling te vervallen. Maar verontrusting is, denk ik, een geldig excuus. Wat tegelijk ook gepaard gaat met een gevoel van opwinding, dat veroorzaakt wordt door voortdurend wisselende situaties en omstandigheden. De snelheid waarmee de gebeurtenissen elkaar opvolgen, is nauwelijks bij te houden en doet een sfeer ontstaan die sterke herinneringen aan en gelijkenissen met de zestiger jaren vertoont. Toen iedereen altijd wel wat wist en wat vond of gehoord had. Het enige verschil met toen is dat de slinger die dat sentiment veroorzaakt, nu de tegenovergestelde kant op gaat. Naar rechts. Waartegen steeds meer te hoop wordt gelopen. Vandaag lieten PvdA’ers Koenders en Asscher zich in niet mis te verstane bewoordingen uit over wat er uit Amerika dreigt over te komen waaien. In het Britse Parlement vlogen de vonken er ook van af. En verder vond ik op Facebook een belangwekkend stuk, een activistisch betoog van geschiedkundige en opiniemaker Rutger Bregman, die genoeg volgers heeft om als invloedrijk te mogen gelden. Omdat ik er geen enkele behoefte aan heb om het wiel voor de tweede keer uit te vinden, heb ik hieronder een deel van zijn verhaal overgenomen, dat helder is en er bepaald niet om liegt:
                                                                            
“Eerst was het: Trump stelt zich kandidaat, hahaha, hij wordt het toch nooit.
Toen werd het: Trump is kandidaat, hahaha, de Republikeinse partij is echt zó de weg kwijt! Nou ja, hij wordt het toch nooit.
Nu is het: Trump is president, hahaha, oh kijk hoe incompetent hij is!
Straks: Trump is min of meer dictator geworden, haha.. ha.. oh shit.
Voor het eerst in m’n schrijvende leven heb ik het gevoel dat de wereld te optimistisch is. Dat meer nuance en meer relativeren even niet het juiste antwoord zijn. Dit is geen moment voor ‘enerzijds, anderzijds’. Er is een gerede kans dat de VS in een paar jaar in een autocratie is veranderd.
En vergis je niet: hoewel de Nederlandse democratie een stuk sterker is, zijn de krachten die de VS nu verzieken ook hier actief. In het debatcentrum De Balie werd onlangs openlijk gedebatteerd over het deporteren van honderdduizenden moslims. We hebben een premier die steeds weer een stapje zet in de richting van Geert Wilders, die bovenaan in de peilingen staat met zijn plannen om de grondrechten van 850.000 Nederlandse staatsburgers te vernietigen. Een tijdgeest verandert nooit zomaar. Het gebeurt nooit in één klap. Dit soort dingen gebeuren gestaag, iedere dag – en daarom moet het verzet ook iedere dag plaatsvinden. In de kleinste dingen.”
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Een activistisch betoog

  1. Peter zegt:

    Behoorlijk pessimistisch voor een vaak optimistische Rutger Bregman. De geschiedenis leert ons dat het zo kan gaan, een tijdsgeest verandert niet zomaar. Het is erg jammer, juist nu kunnen we beter terwille van ons eigen voortbestaan, een paar stappen vooruit zetten. Maar als ik sommige politieke ‘leiders’ ook hier in NL tekeer zie gaan met versimpelingen en drogredeneringen en als ik zie hoe dat voor zoete koek wordt geslikt dan, ja wat dan? Gelukkig hebben we nog Jesse Klaver. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s