Gebakken koffielucht

Het moet met en door de introductie van Nespresso begonnen zijn. Naast George Clooney doken ineens overal uniformen op die kennelijk vereist waren om de koffie van dat merk, van Clooney’s merk dus, te verkopen. Het is al weer een paar jaar geleden dat koffie zo maar omgeven werd door de geur van pretenties. Alsof Nespresso de consument een wereldwonder bereidde. Zo werd er haast hemels gesproken over de tonen, over het zetten van koffie dat plots verheven werd tot een ambacht, een kunst welke nog slechts bedreven mocht worden door of in het bijzijn van barista’s en sommeliers. Waarna het natuurlijk op alle fronten hard ging. Want niets aapt zo makkelijk na of krijgt driftig navolging als het omgeven wordt door een waas van hoger sferen, die langs slechts die ene weg bereikbaar zijn. In dit geval uiteraard via Nespresso. Logisch dat in no time de echte koffiezetapparaten op de markt verschenen. Met in dezelfde adem de pads van Nespresso, die uiteraard meteen lekker strak geprijsd waren. Maar een kniesoor die daar op let, als je toetreden wilt tot het walhalla van de koffie. En eenmaal daarbinnen is het gevoel van exclusiviteit natuurlijk onbegrensd.
Maar zoals gezegd heeft dat wel zijn prijs. Wat onder andere zoveel betekent dat alleen nog maar de loftrompet op de delicate smaak van Nespresso gestoken wordt. Want logisch toch dat niemand het in zijn hoofd haalt om dat product dat voor veel geld werd aangeschaft, weg te zetten als minderwaardig of ondermaats. Terwijl het hele verhaal één grote komedie, humbug, fake is. Of zijn er stervelingen die naadloos kunnen aangeven waarom Roodmerk van Douwe Egberts na honderd vijftig jaar opeens een gepasseerd station is geworden? Wil de ware kenner opstaan die vertelt waarom dat in een twee, drie jaar tijd bocht is geworden, als Nespresso zich zo nodig als bovenaards moet presenteren? Zou het niet zo kunnen zijn dat er weer eens collectief in de volgende verkooptruc is getrapt, omdat men zo nodig iets anders wil en men tegelijk ook zelfbevestiging zoekt, die Nespresso maar al te graag geeft, als men een prijs daarvoor betaalt. Want zo ongeveer en eigenlijk niet anders wordt hun koffielucht gebakken.
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Gebakken koffielucht

  1. Mack zegt:

    “Een ristretto Grand Cru combineert een intense smaak met een uitgesproken karakter.”

    Jij begrijpt dat niet, meneertje Hamilton. Het is die unieke smaakbeleving voor de echte koffieliefhebber. Bovendien kun je hiermee een bepaalde levenshouding uitstralen, en dat is wat succesvolle mensen willen. Uiteraard het liefst in de binnenstad van Amsterdam, daar komt alles bij elkaar. Dat je dat nu niet snappen wil.

  2. Sjoerd van bVision zegt:

    En plaats daarnaast de Starbucks koffiezaken die als paddenstoelen uit de grond rijzen. Ik drink al jaren Kanis en Gunnink en ben daar heel tevreden mee. Overigens drink ik meer thee dan koffie.

  3. Peter zegt:

    Zeg me welke koffie, welke maschientje of welke zetmethode en ik weet wie je bent. Was je gisteren nog de held (met je tocht naar de sneeuw), zak je vandaag toch mooi door het ijs. En begin nooit over Nespresso, dan toch liever Douwe Egberts in de handmolen en in de Melita.

  4. math zegt:

    Wat maken jullie deze dag weer mooi voor mij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s