Zo’n tweede dag van 2017

Zeg nou zelf. Zo’n tweede dag van een nieuw jaar is toch niets anders dan een schone lei, welke die staat alleen maar kon krijgen doordat alle narigheid van het vorig jaar, 2016, opging in de rook van massaal afgestoken vuurwerk. Met de maagdelijke witheid van een schoon blazoen als resultaat en tegelijk daarmee het ontstaan van de gezochte gelegenheid voor een nieuwe start. Waarna het in beginsel alle kanten op kan, maar toch met de nodige aanknopingspunten voor een veelbelovend begin. Want ze regen zich zo maar aaneen, die paar lichtpunten die de hoop op beter tot leven wekten zonder al meteen grote verwachtingen op te roepen. Wijs geworden door ervaringen van de laatste jaren zal die valkuil vermeden moeten worden om niet het gevaar te lopen al direct kopje onder te gaan in alle ellende die zich immers ook zo maar kan voordoen. Nee, het gaat er nu om de smaak naar meer als gevolg van die paar meevallers vooral vast te houden, ervan te genieten en ermee verder te gaan. In dat momentum van hoop en lichtheid dat ontstond na de gave performance die Claudia de Brey met haar oudejaarsconference voor Nederland bereidde.
Nu eens niet de zuurpruim of zanikpot die met een grimlach al het oude nieuws herkauwde, maar luchtigheid en geloof en optimisme, verpakt in een boodschap die bedoeld was om te inspireren. En kennelijk is geland getuige alle positieve en opgeluchte reacties op haar optreden, waarvan het des te meer bijzonder was dat het nu eens een vrouw was die voor die conference zorgde. Waardoor het haast voor de hand ligt om te concluderen dat het een direct met het ander te maken moet hebben. Waardoor je zowaar ook zou gaan geloven – let op, geloven – dat het geen toeval geweest kan zijn dat de wereld hier rondom in de vroegte van de tweede januari bedekt werd met een maagdelijk wit laagje sneeuw. Hoezo symboliek? Natuurlijk is dit die schone lei die haast die opdracht vormt om van dit nieuwe jaar iets fraais, iets beters te maken dan uiteindelijk 2016 te zien heeft gegeven. Moet toch kunnen, met al die plannen die ieder stuk voor stuk voor zichzelf gemaakt heeft en die opgeteld toch zeker tot een beetje betere wereld moeten kunnen leiden. Kortom, kansen genoeg, die ook nog eens voor het grijpen lijken. Zeker nu de dagen weer zichtbaar lengen. Want helderder tekens van hoop zullen nauwelijks te bedenken zijn.
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Zo’n tweede dag van 2017

  1. Peter zegt:

    Ik ga het nog uitkijken eerste helft wel gezien. Viel idd goed mee.

  2. Sjoerd van bVision zegt:

    Ik moet toch eens kijken of ik die uitzending nog kan zien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s