Kerst 1964 in Seedorf

Terugblikken krijgt steeds meer de vorm van geschiedschrijving, persoonlijke geschiedschrijving dan wel te verstaan, als herinneringen aan vroeger dagen tenminste door mij uitgeschreven worden. Want dat grote woord mag er best aan gegeven als er zo’n tweeenvijftig jaar in de tijd teruggegaan wordt, naar de Kerstdagen van 1964. Naar de tijd dat er nog sprake was van militaire dienstplicht, dat je voor je nummer opkwam en zoals ik dan uitgezonden werd naar Seedorf, zo’n legerplaats die op de meest onzalige oorden werd neergekwakt, in dit geval op de Noord – Duitse laagvlakte. Typisch zo’n gebied waar je ver van weg moet blijven als het Kerstmis is. En hoe erg het daar kon zijn, merkte ik dus in dat jaar 1964, toen de moerassen en heidevelden daar volop hun werk deden en er zeker toe bijdroegen dat het er die Kerstdagen grijs, zompig, klam en mistig was, waardoor je nog net een hand voor ogen kon zien en dus ook niet op meer hoefde te rekenen. Onzalig heette dat en werd door mij dan ook zo ervaren. Maar wat wilde ik? Het alternatief was met Oud en Nieuw daar blijven en met de Kerst naar huis. Dus was de keuze door mij snel gemaakt omdat de Kerst toen thuis nog niet was wat ze nadien als festiviteit overal is geworden.
Vandaar dat ik daar, en met mij nog zoveel anderen, met de ziel onder de arm liep en eigenlijk op die Eerste Kerstdag aangewezen was op het KMT en het PMT omdat in het dichtstbij zijnde dorp Zeven alles natuurlijk potdicht was. Want het waren de zestiger jaren en zeker in Duitsland, in het Protestantse Noorden waar men het toch allemaal wat nauwer nam. Des te groter de bevrijding op Tweede Kerstdag toen de café’s weer open waren en je daar nog een beetje geluk kon zoeken en hoopte te vinden. Hoewel dat toch behoorlijk lastig bleek als je daar met een glas bier aan de bar zat en de weemoed en de melancholie de meest aanwezige partners waren, die mij grif nog een rondje gaven en nog een en mij tegelijk vergezelden op mijn sentimental journey als weer eens dat fameuze “If I fell” van The Beatles uit de jukebox klonk. Breken deed ik nog net niet, maar mijn gemoed werd gaande die Kerst wel steeds zwaarder. Want je was immers twintig en dus verlangend, gretig en reikhalzend, terwijl daar in dat grijze moor niets van je gading te vinden was en waar zelfs de illusies volledig de mist in gingen. Met alleen de zekerheid dat dit enige Kerst zou zijn die ik op die Noord – Duitse laagvlakte zou doorbrengen. Waar ik het dan ook maar verder mee heb gedaan.
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Herinneringen en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Kerst 1964 in Seedorf

  1. Peter zegt:

    je hebt in ieder geval de Russen tegen weten te houden

  2. Sjoerd van bVision zegt:

    Ik ben gelukkig gespaard gebleven daarvan. Mijn diensttijd speelde zich af in Nederland. Een defecte YP408 dwong mij om in Arnhem te blijven terwijl mijn maten naar Seedorf moesten… Ik heb uiteraard geklaagd, maar het hielp niets. Chauffeur en boordschutter bleven bij hun voertuig…

  3. Mack zegt:

    Ik wilde exact hetzelfde zeggen als Peter.

  4. Rob Alberts zegt:

    Vredige, veilige en voorspoedige feestdagen!

    Vrolijke groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s