Oud volgens Brodsky

Vandaag een prachtig gedicht van Joseph Brodsky dat een vorm van ouder zijn en het bijkomend gevoel beschrijft. Het gaat als volgt:
Mijn leven duurt al te lang.
Koude lijkt op koude.
Tijd op tijd.
Het enige wat daartussenin staat,
koppig als een ezel,
is het warme lichaam.
De kraag omhoog,
staat het tussen die twee in de houding,
als een grenswacht,
waakzaam, het geweer paraat.
Want in geen geval
mag de toekomst samengaan
met het verleden…..
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s