Het rechte eind van Hegel

Het zal allemaal wel, de juridische scherpslijperij rond de uitspraken van Wilders. Waartoe het bijdraagt, is echt onduidelijk, hoogstens dat er weer wat vakbladen mee gevuld kunnen worden. De Democratie wordt er in elk geval niet door gered. Het blijft gewoon tobben ermee, en niet in de laatste plaats door een groeiend legioen dat de behoefte heeft om de grenzen van het democratisch proces op te zoeken. En daar ook alsmaar meer de kans voor krijgt, bij gebrek aan serieus tegengas, dat minder en minder is geworden in de loop der jaren. Liet men het aanvankelijk maar begaan, werd het getolereerd als fenomeen dat het democratisch bestel moest kunnen verdragen, sterk genoeg als dat geacht werd, langzamerhand kreeg dat tegendraadse en schrille geluid de handen wel meer op elkaar. Op welk punt het ook begon te verontrusten, maar er geen houden meer aan was. De taboes rond racisme, discriminatie werden in no time geslecht, omdat de beestjes, de gevoelens, hoe slecht en bizar ook, bij de naam genoemd moesten kunnen worden. Waarmee een nieuwe politieke correctheid ontstond, welke vooral forser werd aangeblazen uit de rechtse en extremistische hoek. Met een steeds breder gehoor in de sociale media die zienderogen belangrijker werden en daaruit voortvloeiend een wassende onderstroom die momenteel niet meer te stoppen lijkt, de Westerse samenleving overspoelt, zonder dat enig weerwerk daartegen helpt.
Want dat andere geluid, dat tegengeluid, uit linkse of progressieve hoek wordt niet meer geteld, doet niet meer mee, wordt niet aanhoord ofwel belachelijk gemaakt en daarmee van alle relevantie ontdaan. Emancipatie van wie of wat dan ook is een gedane zaak, in de plaats waarvan het belang van de natiestaat, de eigen kring is gekomen en wordt bepleit ten koste van alles en iedereen die als anders wordt ervaren. Met als uitdrukkelijke uitkomst het eigen volk eerst en het egocentrisme, omdat die ander anders is en voor de goede verstaander, zelfs met dat halve oor, ook minstens een last genoemd wordt. Gaande dit proces, dat wel ieder door de vingers geglipt kon zijn, doemde steeds meer dat beeld op van die demagoog, die volksmenner die dus geen grens meer kent noch erkent, en zijn gang gaat en alleen maar meer steun verwerft van wat eens de zwijgende meerderheid was, maar die nu een stem heeft gekregen. Waar dit eindigt, is de vraag, net zoals mijn vraag hoe het allemaal zo kolossaal en zo verontrustend uit de hand heeft kunnen lopen. Misschien is er nog dat ene houvast te vinden in de dialectiek van Hegel. Die daarmee zoveel wilde zeggen dat de geschiedenis zich slingersgewijs ontwikkelt, met bewegingen die van het ene naar het andere uiterste gaan om vervolgens weer een nieuwe balans te vinden. Laten we het daar maar op houden en hopen dat de slingerbeweging niet meer veel verder gaat en dat alles, goedschiks of kwaadschiks, toch weer in balans en op zijn pootjes terecht komt. Het is mij wat waard als het gelijk van Hegel heel snel opnieuw bewezen wordt.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving. Bookmark de permalink .

4 reacties op Het rechte eind van Hegel

  1. Mack zegt:

    Ben het juist niet met je eens dat er geen tegengeluid te horen is. Ik hoor juist veel “nazi’s en facisten” terwijl de PVV’er niet durft te zeggen dat hij op de PVV stemt. Slechte ontwikkeling, want zo kunnen we bij de verkiezingen nog wel eens voor een onaangename verrassing komen te staan. Je hoeft overigens geen groot ziener te zijn om te weten dat Hegel uiteindelijk altijd gelijk krijgt en geen situatie blijvend is.

  2. Peter zegt:

    Rob ik vind wel dat je het door een behoorlijk donkere bril bekijkt, we moeten het ook niet groter maken dan het is, we leven in een ondernemend en creatief land en het opleidingsniveaunis behoorlijk en er is weinig werkloosheid en hoge levensverwachtingen. Alleen heeft het neo-liberalisme hier behoorlijk toegeslagen, ook onder links en heeft men een aantal problemen onderschat waardior een deel van de bevolking onvoldoende kon meekomen en zich buitengesloten voelt. Gelukkig krijgen we verkiezingen en ik hoop dat het polariseren en verketteren van tegenstanders ophoudt.

    • robschimmert zegt:

      Als het dan zo’n ondernemend en creatief land is waarin wij leven, met behoorlijke opleidingsniveaus, weinig werkloosheid en hoge levensverwachtingen plus ook nog eens een kapitaal welvaartsniveau en een hoge notering op de wereldgeluksranglijst, dan is alle gezeik, gekanker en onvrede die tot uitdrukking komt in een prominente positie van de PVV, rancunepartij bij uitstek, toch op zijn minst een veeg teken als het al niet uitermate wonderlijk is.

      • Peter zegt:

        Ik ben onbehagen aan het lezen van Bas Heijne. Hij schrijft “de tendens om een mens steeds meer los te zien van zijn omgeving, hem niet langer als een burger maar als een klant te zien, als object voor commerciële en politieke manipulatie, als louter optelsom van statistieken en tabellen, maakt de verbondenheid met zijn omgeving zwakker en versterkt het onbehagen”. Misschien hang ik nog steeds teveel in het ‘verlichtingsdenken’ en dat het wel goed komt, maar eerst alles te gronde richten om dan op de puinhopen weer wat op te bouwen is toch geen optie?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s