Eenzaat en verkwanselaar

Zodra mensen rechten opeisen en kracht bijzetten met een verwijzing naar de grondwet, is het oppassen geblazen. Want de wind waait dan meestal niet uit de meest verkwikkelijke hoek. Herinner nog maar eens de claim van verschillende motorclubs, hun beroep op het grondwettelijk recht van vereniging. In hun gezelschap heeft zich nu een volgende troebele klant geschaard, een volkstribuun die zich niet te klein vond om namens het hele Nederlandse volk te spreken toen hij zich als de apostel van de vrijheid van meningsuiting opwierp. Het vrije woord was aan hem meer dan besteed, zoals hij dat basisrecht voor iedereen wilde verdedigen en bevechten. Omdat vrijheid het hoogste goed was, naar zijn zeggen. Alleen rekende hij wel meteen buiten de waard bij dat over zijn eigen schaduw heen springen. Want hovaardig is het op zijn minst om te beweren namens een heel volk te spreken. Van wie kreeg hij dat mandaat, die opdracht? Of is dit weer een volgende bokkesprong in zijn politieke loopbaan waarin hij maar wat doet tot de volgende struikelpartij, die telkens weer ervan getuigt dat men voor een democratisch besef niet bij hem moet wezen. Want zie de structuur van zijn partij, die geen partij is, met dat ene lid, dat voorzitter, partijleider, fractievoorzitter is, dus in feite alles doet en is en daarom aan niks en niemand rekenschap hoeft af te leggen.
Voor wie een programma uiteraard ook niet relevant is omdat het hele gedachtengoed, als dat er al is, in zijn hoofd opgeslagen is en vorm en richting krijgt als een situatie of omstandigheid daar om vraagt. Met daarop volgend vaak die onbestemde ruggensteun en waardering vanuit het niets en nergens, omdat er tenminste nog iemand is die het allemaal onomwonden durft te zeggen. Want hij zegt het wel of in elk geval, heet dat bij de dorpspomp of in het café en de kantine. Waarmee de democratie van onderop een feit is geworden en daarmee terugveroverd wordt op die bestuurlijke elite, die voor het gemak ook even uitgevonden is en tegen wie hij nu zo graag de stem verheft en te hoop loopt, deze eenzaat en apostel. Met als volgende inhaalslag dat land dat ook teruggewonnen wordt en terug bij de gewone man komt. Waarmee de praatjes voor de vaak, de bakerpraatjes wel zo compleet zijn gemaakt en alles te herleiden is tot die gepasseerde gewone man, die zich nu ingehaald weet door die volkstribuun die zich als zijn reddende engel opwerpt en er voor zorgt dat alles weer wordt zoals het eens was. Was getekend door sprookjesverteller en praatjesmaker tegelijk, G. Wilders, die niet de verlosser is van al die door hem uitgevonden en aangeroepen verworpenen der aarde, maar de verkwanselaar van hun verdoolde en ontheemde zielen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek. Bookmark de permalink .

7 reacties op Eenzaat en verkwanselaar

  1. Peter zegt:

    ‘ Treed binnen in een wereld waar sprookjes tot leven komen. Waar waaghalzen in spectaculaire achtbanen langs draken en geesten vliegen. Bezoek nu een wereld die de hele familie betovert.’ (reclametekst Efteling) Dat doet elke politicus min of meer, soms levert het wat op als we wat kunnen opbouwen en als we er gezamenlijk aan kunnen werken. Maar er zijn ook momenten dat de sprookjes akelig en berderfelijk uitpakken, wanneer het omslagpunt is weten we niet ook al hadden we zo onze bange vermoedens.

  2. Mack zegt:

    Als iemand zich op de grondwet beroept, en hij houdt zich aan de wet, verdedig je dan zijn recht om te zeggen wat hij wil? Want dat vind ik eerlijk gezegd ook wel een gevaar voor de democratie, als er een democratische partij uitgesloten wordt. Pas als Wilders uitspraken van de rechter naast zich neer gaat leggen, dan moeten we hem oppakken en in de gevangenis smijten. Of zie ik dit te simpel?

    • Peter zegt:

      De ‘minder… minder’ uitspraak is discutabel, op wie doelde hij alle Marokkanen of de slechteriken? Dit wordt nu getoetst door de rechter. Wilders heeft er zelf alles aangedaan om er een politieke context aan te geven (dat hij als politiek leider niet mag zeggen wat nodig is) en zich gemanoeuvreerd in een zijn favoriete publieke rol om daarmee een politieke impact te creëren bij wat voor uitspraak dan ook. Hij zal het niet zover laten komen, dat de muren zich alleen om hem sluiten.🙂

    • robschimmert zegt:

      Eigenlijk is deze hele juridische haarkloverij niet aan mij besteed. Ik ben veel meer verontrust door de ruimte die types als Wilders nemen en krijgen om sluimerende sentimenten te beroeren, te vergroten en op te zwepen. Dat is veel ernstiger en gevaarlijker. Wie waagt het nog om daar over te beginnen? Ik denk dat ik er toch nog maar logjes aan blijf wijden.

      • Peter zegt:

        Het is onze plicht het te ontmaskeren en aan te wijzen, overal en altijd waar het zich voordoet.’ umberto ecco. – oerfasicme, 1995

      • Mack zegt:

        De ruimte die hij krijgt, krijgt hij door de democratie. Die kunnen we hem ook afnemen natuurlijk, zoals Poetin dat doet? Ik verheug me wel op de logjes, want het is een mooi onderwerp.

  3. Sjoerd van bVision zegt:

    Ik vrees daarbij ook nog dat dat onze premier gaat worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s