De smaken van Wilders

Als over smaak niet te twisten valt, dan kan er ook geen sprake meer zijn van goede of slechte smaak. Zodat ieder met de eigen voorkeur altijd het gelijk aan zijn zijde heeft. Waarmee het verhaal van de elite of de voorhoede met die fijn afgestelde neus, ook van de baan is. Sterker nog, die in feite niet blijkt te bestaan, maar gewoon uit de lucht gegrepen lijkt of ergens vandaan wordt gehaald. Het is een verzinsel, niet meer en niet minder, dat gebruikt wordt zodra het in een of andere kraam te pas komt. Al was het maar om een grootheid in leven te roepen waartegen het gemakkelijk afzetten is. Of dat met de haren erbij wordt gesleept zoals gisteren door Wilders die zich weer ontpopte als de ware handelaar in het ongenoegen, als de makelaar in rancune, die er geen been inziet om een end weg te schmieren en met die gespeelde trilling in zijn stem de meest oneigenlijke sentimenten te bespelen. Met amateurtoneel van de slechtste soort als resultaat. Wat moet hij ook anders als hij geen boodschap of programma heeft? Hoogstens zo’n lijstje met actiepunten dat nog niet eens de helft van een A4 weet te halen. Nadenken en principes horen niet tot zijn repertoire. Het beste is dan de huik naar de wind te laten hangen, zien waar het schip strandt en vooral geluid te maken.
Gaat het goed, dan gaat het goed en is het kennelijk een kwestie van de grote mond op te zetten, per gelegenheid de dief te spelen en daar wat je aan gedrag van je zielsverwanten uit de geschiedenis hebt ontleend, vooral op los laten, onderwijl er wel voor zorgend om in de flow en het momentum te blijven verkeren. Zoiets dus als het meedeinen met de tijdgeest en de heersende stemming en hier en daar die proefballon los laten om daar ook nog invloed op uit te oefenen. Dat is ongeveer het getij dat een handelsreiziger als die Wilders is, op dit moment heel duidelijk mee heeft. En voor de rest hoeft hij maar op zijn qui vive te zijn, wat morsigheid uitstralen en vooral zijn stropdas zo verkeerd blijven strikken om een van de velen en aanraakbaar te zijn. Waarna zijn kostje zal zijn gekocht bij de Kamerverkiezingen in maart. Ik ben beslist geen profeet die brood eet en wil dat nog minder zijn. Maar ik moet me sterk vergissen als de wind niet uit die hoek waait, met als enige kans dat er in die tussentijd nog wat tegenstanders en vijanden worden gevonden dan wel  tevoorschijn getoverd om voortdurend succesvol aan de bak te blijven. Waarbij waar of niet waar helemaal niet telt, hoogstens hoeveel en wie je bereikt. Ik vrees dat ik opnieuw gelijk krijg. Maar verwacht niet dat ik dan mijn hoed, pen of paspoort opeet. Want ik wil ook nog de benen kunnen nemen als de smakeloosheid in deze vorm zegeviert.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek. Bookmark de permalink .

9 reacties op De smaken van Wilders

  1. Peter zegt:

    prachtig verwoord al speelt hij zijn rol met verve

  2. Mack zegt:

    Hij meent dus niks van wat hij zegt?

    • Peter zegt:

      Als er een is die zich bewust is van zijn rol in het debat dan is hij het wel, het is eenrichtingsverkeer in boodschappen met een duidelijke bedoeling. De vraag kan ik niet beantwoorden.

      • Mack zegt:

        Het maakt voor hem ook weinig uit of hij veroordeeld wordt of vrijgesproken, hij haalt er het maximale voordeel uit. Wat ik hem wel nageef, hij komt op voor zijn kiezers als een leeuwin voor haar welpen.

        • robschimmert zegt:

          O ja? Welke kastanjes heeft hij al voor ze uit het vuur gehaald? Van de periode dat hij zich verbond aan regeringsverantwoordelijkheid kan ik mij tenminste in die zin niks herinneren.

        • Mack zegt:

          Nou, de man heeft toch al zijn vrijheden opgeofferd voor zijn strijd? Hij had ook kunnen denken: laat maar zitten, dit heb ik er niet voor over.

  3. Sjoerd van bVision zegt:

    Als Amerika Trump kiest, dan zal het hier wel Wilders worden… Tegenstand heeft hij eigenlijk niet meer.

  4. robschimmert zegt:

    Mack, je gaat toch geen martelaar van deze man maken die niemand nog wat gebracht heeft en die beweert dat die mijn land aan mij terug geeft, terwijl ik het nog altijd heb?

    • Mack zegt:

      Nee, geen martelaar. Ik voel mij ook allerminst aangetrokken door zijn partij/aanhangers. Maar wel door zijn vechtlust. Maar betekent dat dat je niks positiefs over hem mag zeggen? Hij wordt ook vaak vergeleken met Hitler, dat is vaak geen enkel probleem.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s