Een cursus opvoeden?

Een dag waarop niet minstens een keer met de ogen geknipperd is, kan geen dag van betekenis meer genoemd worden. Het hoort er zo langzamerhand bij om toch dagelijks van de ene in de andere verbazing te vallen. Dat komt er nou van als de wereld een schouwtoneel wordt dankzij internet en de sociale media waarop Jan, Piet en Klaas hun dolste fantasieën kunnen botvieren. Is er nog iets te gek of onvoorstelbaar? Alles is toch mogelijk in een gedachten – en ideeënwereld die volledig platgeslagen en opengegooid is en daarmee voor iedereen toegankelijk. Met als enig gevolg dat elk idee weer een ander idee oproept en daarmee aan die keten van fantasie, beleving en creativiteit geen einde komt. Waarbij het verder niet aangaat of dat mooi of lelijk uitpakt, slechts dat ieder er wat van zijn gading vindt en vervolgens anderen weer kan verbazen. Hoewel dat ook vaker verwarren wordt. Want dat is natuurlijk ook het kenmerk van zo’n turbulentie, die wirwar aan gedachten, dat ze wervelt en alle kanten opgaat en vervolgens ook uit de meest onverwachte hoeken komt. Dat is zo ongeveer de setting waarin en waardoor dagelijks de meest curieuze gedachten kunnen passeren, die ook nog eens gepresenteerd worden als een gewoonste zaak van de wereld. Met deze week als het meest sprekende voorbeeld van die haast vanzelfsprekende dolzinnigheid het serieuze voorstel om aanstaande ouders een cursus opvoeden te geven.
Wat toch even slikken was en als eerste reactie de vraag teweeg bracht of de bedenkers wel helemaal goed bij hun hoofd waren. Waarna het nadenken volgde, vervolgde en verder ging om uiteindelijk bij de conclusie te komen dat hier toch sprake was van enige verbijstering van het gezonde verstand. Hier had het idee van maakbaarheid, de gedachte dat er veel op de wereld te verbeteren is, toch echt een verkeerde afslag genomen. Met veel vragen die al direkt gesteld kunnen worden. Allereerst over de houding en positie van de bedenkers van de gedane suggestie. Paternalisme en neerbuigendheid valt hen al niet te ontzeggen. Want wie zijn zij dat zij van oordeel zijn dat jonge mensen een cursus opvoeden zouden moeten krijgen? Waar het in feite al ophoudt en resterende vragen net zulke grote twijfels zaaien om nog maar over zulke wezenlijke aspecten als de menselijke vrijheid te zwijgen. Want die is hier even nadrukkelijk in het geding. Kortom, er wordt in feite met zo’n proefballon zoveel overhoop gehaald dat ze verdient om meteen afgeschoten te worden. Wat dan ook gebeurt, waarna de weg vervolgd kan worden naar de volgende verrassende of verontrustende inval. En de tijd zal de weg daarheen wijzen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving. Bookmark de permalink .

6 reacties op Een cursus opvoeden?

  1. Peter zegt:

    ik ben toch een andere mening toegedaan…. rob. het hele opvoedtraject (waar de overheid zich al mee bemoeit, hangt mede af van enige kennis en inzicht voordat men eraan begint, waarom ook daar niet?

    • robschimmert zegt:

      Wij hebben het naar vermogen gedaan, mijn ouders, hun ouders en alle generaties daarvoor. Zonder tussenkomst en zonder cursussen. Waarom nu ineens dat roer om? En hoe gaat dat elders op deze planeet? Of komen we ook wat dit betreft op een eilandje te verkeren?

      • Peter zegt:

        Zeker er zijn geweldige ouders, die geen enkele hulp of advies nodig hebben. Je weet ook dat dit niet voor alle ouders geldt (en het soms van generatie op generatie doorgeven), heel wat van ouders kunnen wel een steuntje in de rug gebruiken. Het taboe een slechte ouder te zijn, schuldgevoelens, isolement en kinderen die daar de dupe van zijn.
        Ik weet niet of er in de Scandinavische landen iets in die richting bestaat, het zou me niet verbazen.

        • robschimmert zegt:

          Het is de afspiegeling van een wereld waarin alles perfect moet zijn en waarin op een fout, gebrek of tekort een taboe rust met schuldgevoelens, knagende gewetens tot gevolg. Helpen cursussen tegen deze vorm van moderne overgevoeligheid en licht geraakt zijn?

  2. Peter zegt:

    120000 gevallen van kindermishandeling per jaar…..

  3. hanneke zegt:

    Een cursus en dan wel regelmatig bijscholing natuurlijk, want die kinderen blijven maar veranderen. Wie verzint zoiets?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s