Een onheilspellende profetie (2)

Een enkele keer per jaar waag ik mij op het pad van de voorspelling. Dan doe ik mijn best om de top tien van het eindklassement van de Tour de France te raden. Want meer dan een poging is het ook niet. Zeker te oordelen naar de nu al jaren achtereen door mij gemaakte misslagen daarin. Maar het was mij duizend maal liever geweest dat ik daarin eens een keer dat succes had geboekt, die goede vooruitblik had gehad, die wel zichtbaar wordt in mijn logje van 28 februari van dit jaar, dat ik hieronder nog eens herhaal, waarin ik de onverbiddelijke opmars van Donald Trump naar het Amerikaanse presidentschap voorspelde. Aan dit soort gelijk krijgen heb ik helemaal niets, te meer omdat die zege van Trump naar ik met grote vreze vrees de opmaat zal zijn om types als Wilders nog verder op het schild te hijsen, zoals ook niet te voorzien is waar dit allemaal toe leidt en in eindigt. Maar dat we voorlopig verkocht zijn, dat is zo goed als zeker.
Met de, zo lijkt het, haast onstuitbare opmars van Trump naar het Amerikaanse presidentschap, beginnen de puzzelstukjes van de nabije toekomst dreigend op hun plek te vallen. Want dat Donald Trump Amerikaans president gaat worden, is bijna een zekerheid. Met het momentum aan zijn zij, de flow die hij onder kiezers in beweging heeft weten te zetten met zijn duidelijk appel op de huidige sentimenten, waarin onzekerheid en angst overheersen, gaat hij, met al zijn irrationaliteit of juist daardoor, steeds meer steun onder de Amerikaanse bevolking verwerven en zal hij Hillary Clinton ook verslaan. Zij is de representante bij uitstek van het establishment, van het mislukte verleden, waar de Amerikanen zo genoeg van hebben en welke afkeer Trump als geen ander vertolkt. Zo werken de grote politieke processen en dat staat ons, denk ik, te wachten. Een vooruitzicht dat alleen maar kan verontrusten omdat de doldriestheid van die Trump zonder twijfel haar gelijke vindt in de rancune van Poetin en in de moordende ambitie van Erdogan, nog twee van die spelers aan het wereldschaakbord, bij wie het verstand het dus gaat afleggen tegen het sentiment dat wel eens meer de leidraad in de besluitvorming  en het optreden van de dominerende politieke leiders zou kunnen worden.
Met in hun midden verder het Iraanse en Saoedi-Arabische leiderschap dat zich ook steeds nodiger op het wereldtoneel wil tonen. Waarmee de dreigende contouren van de toekomst dan wel zijn geschetst. Het lot van de wereldbevolking in handen van staatshoofden en leiders die in hun positie geneigd blijven tot het spelen van poker. Met voor hen genoeg interessante arena’s waarin zij zichzelf en hun belangen kunnen manifesteren en botvieren. Zoals bijvoorbeeld het alsmaar zwakkere en bijna verlamde Europa, dat compleet vastgelopen is in haar wens tot eenwording via de EU. Of de vluchtelingencrisis en de daarmee samenhangende Syrische burgeroorlog. Het jihadisme, de Islamitische Staat, het Koerdisch probleem plus milieu – en monetaire kwesties die de hele wereld parten gaan spelen, niemand onberoerd zullen laten. Daar zullen Poetin, Trump en al die andere pokeraars wel voor zorgen. En waarschijnlijk veel sneller dan we denken. Ik kan er op dit moment niets anders van maken, van al die puzzelstukjes die zich met en met aandienen, maar op de, zo lijkt het, onafwendbare wijze op een volkomen verkeerde plek dreigen te vallen. En niet dat het onze tijd zal duren. Beslist niet. Want met al deze woede, rancune en verongelijktheid aan de macht, kan het al veel eerder fout lopen dan wij nu nog vrezen. Zodat het per slot van rekening eigenlijk alleen maar te hopen is dat ik toch die profeet blijk die brood eet.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op Een onheilspellende profetie (2)

  1. Mack zegt:

    Niet alleen goed voorspeld, maar ook nog eens de manier waarop. Politicologie studeren geeft kennelijk een prima blik op de toekomst.

  2. Peter zegt:

    Chapeau voor de voorspelling. Verder de ene populist is de andere niet, op het oog zijn er gelijkenissen, maar de ene is nog niet de andere. Hun agrenda en achtergrond kent fundamentele verschillen.

    • robschimmert zegt:

      Maar het gaat om het kiezersarsenaal dat zij weten te bereiken. En dan zullen de VS en Nederland toch niet zoveel verschillen, met ook nog eens het identieke wantrouwen in de gevestigde orde, de politieke elite c.s

      • Peter zegt:

        Zeker.Ik stuit zelf ook op weerstanden en wantrouwen jegens bepaalde bestuurders. De woorden zijn vaak te mooi en worden niet waargemaakt of voldoen niet meer. Er woedt een veenbrand en we weten niet waartoe dit gaat leiden en of we aan het einde zijn van een tijdperk van democratie en consensus.

  3. Sjoerd van bVision zegt:

    Ach, je had 50 procent kans… en dat met 318.9 miljoen Amerikanen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s