‘Gratis’ reizen en wachten

Met een druk bereden spoor en een dicht geplande dienstregeling kan het niet anders dan dat als het even ergens fout gaat, het ook meteen volkomen mis gaat en eigenlijk alles in het honderd loopt. Dat straalt dan naar alle, zelfs de verste, hoeken van het land uit, effecten worden alleen maar verder uitvergroot totdat de proporties van de verstoring van de treinenloop alles te buiten gaan. Met een reiziger die zich de pineut weet en weer eens met de neus op de feiten wordt gedrukt, feiten die dan eens te meer helder worden. Wat in ons geval zoveel betekende dat de chaos van gisterenmiddag op het spoor in het hart van Nederland ons weer duidelijk maakte dat zo lang alles op rolletjes loopt op en tussen de rails, het treinreizen inderdaad als een feest voelt, te meer omdat het allemaal als het ware ook voor niks lijkt te kunnen. Maar als het eens echt mis loopt en er wordt vervolgens wat afgekleumd op van die akelige oorden die stations en hun perrons toch zijn, dan breekt bij dat ongemak ook onmiddellijk het besef door dat ook bij de NS en andere vervoerders de zon beslist niet voor niks opgaat.
Omdat je voor dat zogenaamde vrij reizen, bedachten wij, die ene keer per jaar toch maar mooi zo’n zestig euro mag en moet neertellen, wil je dat recht op dat ogenschijnlijk eenmaal per twee maanden gratis reizen behouden. Welk doorbrekend besef dat wachten en de tijd doden bij die storingen en stagnaties er gisteren dus niet aangenamer op maakte. En wat de definitieve uitkomst per slot van rekening gisterenmiddag was, laat zich eenvoudig raden na afloop van een treinreis van vierenhalf uur, met alle denkbare zij – en omwegen plus terugtochten en kronkels daarin, alleen maar om toch dichter bij Limburg te kunnen komen. Waardoor wij drie keer verder van huis waren geraakt dan we dachten na in de ochtenduren in anderhalf uur naar onze bestemming te zijn gereisd. Maar desondanks en door de opluchting en verzuchting was het ook met ons eind goed al goed, door die ene gedachte dat de mensen bij het spoor het er ook niet om doen en bovendien een behoorlijk ingewikkelde job hebben met een dienstregeling die zo complex en hecht ineen is gestoken. Reden voldoende om de mantel der liefde bij aankomst in Sittard toch te hanteren en een plan voor een volgende ‘gratis reisdag’ te maken. Want voor chagrijn koop je nu eenmaal niets.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

2 reacties op ‘Gratis’ reizen en wachten

  1. Peter zegt:

    weer eens oefenen in loslaten

  2. Sjoerd van bVision zegt:

    Het is me nu een paar keer gebeurd. Maar het maakt het reizen er inderdaad niet plezieriger op, aan de andere kant heb je wel weer wat om over na te denken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s