Afscheid van de treurbuis?

Het moet toegegeven worden dat Gerrit Komrij het bij zijn leven en tijdens zijn uitstapje als televisierecensent van NRC Handelsblad al heel goed zag. Misschien liep hij tien jaar geleden wel voor de fanfare uit, toen hij de televisie de vaderlandse treurbuis noemde. De instemming was nog schaars, ook omdat hij het chagrijn meer dan de lach aan zijn kont had hangen. En wie wil zich nou scharen in het gelid van zo’n azijnzeiker, was toen de min of meer heersende gedachte. Maar hij blijkt zoveel jaar later toch het grootste gelijk van de wereld te hebben gekregen en zijn toen nog vooruitziende blik wordt eigenlijk dagelijks bevestigd. Zo wordt het mij tenminste telkens bij het begin van de dag echt even droevig te moede als ik in mijn ochtendkrant kijk hoe de televisieprogrammering voor die dag en nog meer de avond eruit ziet. De hoop dat er iets van mijn gading bij zit, behoudens het verplichte nummer van het Achtuurjournaal, heb ik allang laten varen. De tijd dat je als televisiekijker nog kon rekenen op de publieke omroep, lijkt definitief vervlogen. Naar verrassende en zelfs spraakmakende programma’s kan gevoeglijk gefloten worden. Naast een verpletterende voorspelbaarheid vanwege die zo gewenste horizontale programmering, die ervoor moet zorgen dat de kijker op elk moment weet waar hij aan toe is, heeft de verschraling en gemakzucht op Nederland 1, 2 en 3 toegeslagen. Met de kijker die koning is en dus op zijn wenken wordt bediend.
Waarbij natuurlijk de wet van de grote getallen en de kijkcijfers bepalend zijn en de grootste gemene deler de vanzelfsprekende uitkomst. En wat levert dat anders op dan dat we in feite nog alleen op die drie netten naar onszelf zitten te kijken als we de mens in al zijn hoedanigheden, maar vooral met zijn onvermogens doorlopend gepresenteerd krijgen. Reality – tv heet dat en scoort dat het barst zodat het in feite om de eeuwigdurende herhaling vraagt. Met oneindig veel varianten. Want stel dat we op onszelf uitgekeken zouden raken. Hoewel er dan nog altijd service – programma’s in alle mogelijke vormen bedacht en getoond kunnen worden. Zo werkt het dus allemaal en blijkbaar tot veler genoegen omdat men van geen ophouden weet zonder dat men er eigenlijk ook maar enige moeite heeft hoeven doen op dat Hilversumse Mediapark. Want wat is er gemakkelijker dan het succes en het idee te imiteren zoals dat door de commerciële zenders is bedacht en voorgekookt. Waardoor, en dat wilde ik dus bewijzen, het hele programma-aanbod één pot nat is geworden welke van onze televisie echt een treurbuis heeft gemaakt. Zo is het om te huilen en geef ik Komrij, zij het vertraagd, het grootste gelijk, zo groot dat ik me afvraag wat ik met een toestel moet, dat mij niks brengt en slechts geld kost. Bij de Kringloopwinkel is hij meer op zijn plaats, is een gedachte die het overwegen meer dan waard is.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Afscheid van de treurbuis?

  1. Peter zegt:

    Documentaires, film, sommige reisprogramma’s? Een uurtje per avond is al genoeg. De meeste actualiteiten zijn voorspelbaar, talkshows al helemaal.

  2. Mack zegt:

    Het moet wel van hele goeie kwaliteit zijn wil ik er nog voor gaan zitten op een doordeweekse avond.

  3. Sjoerd van bVision zegt:

    Ach, het nederlandse bestel bestaat uit herhalingen en onzin programma’s. Hier kijk ik dus echt niet meer naar.

  4. hanneke zegt:

    Met de detectives is het de laatste tijd droevig gesteld.

  5. Ximaar zegt:

    Komrij kon het weten, een figuur en spraak waar de treurigheid vanaf droop. Zelf heb ik de TV al een jaar of 10 het huis uitgedaan en kijk alleen nog TV op m’n laptop. Met het idee dat ik niet teveel moet kijken, er zijn immers andere zaken in het leven. Het 20 uur journaal kijk ik überhaupt niet, alles wordt tot in den treure uitegerekt om de tijd vol te krijgen. Doe mij maar teletekst zonder onnodige opschmuck. Toch kijk ik de laatste tijd weer teveel TV, gewoon naar de NPO omdat er teveel mooie documentaires op komen als Droomland Amerika, Americanos en erg veel docu’s over de domheid van Facebook en de bonuskaart. Daarnaast vermaak ik me ook al jaren met de Keuringsdienst van Waarde en tegenwoordig vind ik Lubach een prima programma hebben. Met Tegenlicht kom ik dan aan teveel kijktijd en verdeel het een beetje over de week. Dat is dan het voordeel van on-demand kijken en niet passief wachten tot er iets leuks komt.

    Van mij kunnen dus 2 van de 3 NPO-zenders weg zolang ze maar de programma’s gratis on-demand blijven aanbieden. Herhalen is dan niet meer nodig.

  6. math zegt:

    Ik kijk 90% door mij opgenomen programma’s van VPRO, HUMAN, WDR,Canvas, ARD, Arte, ndr en NOS.
    Allereerste winst is dat je de reclame overslaat, tweede plaats de onzin, derde plaats de herhalingen.
    Aanrader aan mij, waren wel de series, “Making a murderer” en “Breaking bad.”
    Maar daar hebben we de nederlandse zenders niet voor nodig.
    Bovendien moest verplicht worden, links boven steeds het belastingbedrag in beeld te projecteren, wat integraal de onzin kost, waar ze naar zitten te kijken.
    Bovendien zijn documentaires en reisverslagen toch wereldwijd professioneel uit te wisselen, te ondertitelen, dan dat iedere omroep zelf zijn “drie op reis” stuurt voor wat lawaaiig geklooi.
    Gelukkig heeft Erica haar paspoort volgestempeld en kan er blijkbaar geen land meer bij.
    Alhoewel, misschien volgen dit winterseizoen de herhalingen van onze kanjer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s