Een hoefsmidse uit Beerta

Ze zijn overduidelijk de krenten in de pap in onze samenleving. De mensen die de mainstream mijden, zich niet aan de waan van de dag of de tijdgeest ophouden en gewoon hun eigen gang gaan, ook als dat tegen de stroom of zelfs de verdrukking in is. Omdat zij er voor kiezen hun hart te volgen, te doen wat hun gevoel hen ingeeft en daarbij dus nooit de oren laten hangen naar de oordelen en meningen van anderen. Met als onvermijdelijke uitkomst de mooiste en spannendste verhalen over mislukkingen en successen, met onnavolgbare kronkels in loopbanen die natuurlijk vergezeld gaan van uiteenlopende en wonderlijke belevenissen. Het is altijd prijs als je ze treft. Want om een praatje zitten deze buitengewone mensen eigenlijk nooit verlegen, al was het maar om honderduit te vertellen over de bijzondere bezigheid waarmee zij hun dagen vullen en tegelijk wat brood trachten te verdienen. Ik luister tenminste altijd ademloos naar hen, ook omdat ze een levenshouding vertegenwoordigen die ik meer dan waardeer. Met natuurlijk als de belangrijkste elementen daarin de lef, het enthousiasme en bovenal de onafhankelijkheid. Dat frappeert mij telkens weer als ik deze mensen tref. Met pas weer een voorbeeld in de persoon van een jonge vrouw uit Den Haag.
Zij had de drukte van de Randstad en de competitieve sfeer die daar wat haar betreft zo drukkend hing, achter zich gelaten om haar eigen spoor elders te trekken. Wel nadat ze tot de conclusie was gekomen dat een studie rechten echt niks voor haar was en diergeneeskunde niet haalbaar bleek. Waarna ze ergens in de Brabantse Peel een opleiding tot hoefsmid volgde, een vakopleiding van drie, vier jaar, om zich vervolgens in het Oost -Groningse Beerta te vestigen en daar haar eigen onderneming te beginnen. Omdat daar ruimte was en er legio paarden werden gehouden, zag zij daar haar kansen om haar geliefde en tegelijk fysiek zware beroep uit te oefenen. Aan de rand van de bewoonde wereld, bij het begin van de Dollardpolders. Verder weg van het epicentrum van de voortijlende wereld kan haast niet. Maar zij had daar dus de ruimte en zichzelf gevonden, en ook weer de tijd om honderduit over de paarden, haar werk en haarzelf te vertellen. Waardoor ik bijna ging denken dat je blijkbaar helemaal terug naar af en naar de rand van het land moet om bij jezelf weer uit te kunnen komen. Met vervolgens de logische vraag wat dit dan voor een wereld is waarin wij denken te moeten leven. Waarop die hoefsmidse uit Beerta dus haar antwoord heeft gegeven door middel van haar uitzonderlijke keuze.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Mensen en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Een hoefsmidse uit Beerta

  1. Sjoerd van bVision zegt:

    Ik heb respect voor mensen die die die keuze durven te maken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s