Wandelen langs de Kluis

De schoonheid van Limburg wordt niet alleen bepaald door het aanwezige landschap, het heuvelland en de meanderende beken daarin. De koestering van de traditie die zich er rijk vertegenwoordigd weet, draagt er net zo toe bij. De geest van wat eens was, heeft zijn plaats zonder dat het een dogma wordt, of een onwrikbaar geloof waar geen beweging meer in te krijgen is, met conservatisme in extremis, jereinste behoudzucht als fataal resultaat. De Limburger is trots op zijn verleden, zijn geschiedenis, maar wordt er dus niet door geremd. Integendeel, juist gesterkt daardoor kan hij verder in en met de moderniteit, met telkens die zekerheid van de regionale cultuur, de tradities als de rustpunten waarop terug gevallen kan worden.  Met als een van de meest spectaculaire voorbeelden van die praktijk de Sjaasbergergank, de processie die elk jaar, nu al 225 jaar aaneen, op de laatste zondag van juni naar de voormalige kluizenaarswoning op de Sjaelsberg tussen Walem en Valkenburg trekt en welke gevolgd wordt door een misviering in de open lucht ter plaatse, als het ware in een kathedraal van eeuwenoude bomen. Daarnaast is die kluizenaarswoning met de aangrenzende kruisweg het hele jaar door een trekpleister van belang en tegelijk de ideale rustplek voor wandelaars, die daaraan voorafgaand vanaf de parkeerplaats bij Kasteel Oost in Valkenburg via een hels steile trap, een ongemakkelijk pad langs de spoorlijn en een daaropvolgende stugge en lange klim door een ongerept bos op die plek zullen zijn aanbeland.
Om bij een eerste kennismaking met de Kluis en de Sjaelsberg alleen maar stomverbaasd te zijn over zoveel intimiteit, rust en devotie in the middle of nowhere. Daarvan eenmaal bijgekomen lonkt via de Dölkesberg een forse afdaling rechtsaf in de richting van Walem, met fraaie vergezichten op het Geuldal, op Schin op Geul en Wylre meer in de verte. Beneden gekomen gaat het weer rechtsaf en na het spoortunneltje opnieuw rechtsaf, waarna een pad langs de Geul gevolgd wordt. Ook hier zijn de zuiltjes met gedichten geplaatst, worden de Drie Beeldjes achter kasteel Schaloen gepasseerd alsook een monument voor zeven in de Tweede Wereldoorlog omgekomen Engelse vliegers. En wie bij de enige wandelbrug over de Geul even naar links kijkt, zal daar een imposante laan met kastanjebomen zien, waartussen met een beetje fantasie koetsen en andere taferelen kunnen worden vermoed, die een beeld van de negentiende eeuw oproepen en zo die min of meer nostalgische tocht door dit stukje Heuvelland bekronen. Met natuurlijk als afloop van deze wandeling de terugkomst in de eigen tijd, die voorzien moet zijn van de troost dat wie zijn ogen hier in Limburg de kost geeft, zich steeds verzekerd weet van de aanwezigheid van en het contact met het en zijn verleden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Tips en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Wandelen langs de Kluis

  1. Sjoerd from bVision zegt:

    Een mooi stukje Limburg wat ik ooit eens per ongeluk heb ontdekt bij een wandeling.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s