Ik en mijn smartphone

Een speeltje is het zeker niet voor mij, noch komt het in de buurt van een evangelie of een lifestyle. Mijn mobieltje, of smartphone als dat beter bekt, is een gebruiksvoorwerp en zal dat ook zeker blijven. Zeker, het is handig als computer in zakformaat en biedt in een aantal opzichten zeker gemak. Maar dat vormt voor mij zeker geen aanleiding om de controle over mijn leven en mijzelf aan dat toestel te geven. Fijn om er mee te bellen, om kort en goed een berichtje naar iemand te sturen, om even het laatste nieuws aan de weet te komen en hier en daar de weg in een volstrekt onbekende omgeving te vinden. En als ik dan ook nog een leuke wandeling ermee heb uitgezet, dan betekent dat wel het eind van het Latijn dat die smartphone mij hoeft te leveren. Muziek, film, Twitter, Facebook, het is allemaal langs deze weg niet aan mij besteed, omdat de irrelevantie dan alleen maar blijkt te heersen en slechts tijdvulling levert, een middel is om tijd dan wel verveling mee te doden. De overige mogelijkheden laat ik dan nog liever buiten beschouwing omdat ze mij niets brengen, geen waarde aan mijn leven toevoegen, hoogstens het tempo ervan opschroeven zonder dat ik daar enige behoefte aan heb.
Want komt tijd, komt raad, is mijn leitmotiv geworden, om te voorkomen dat er ooit en ergens een lijntje kan breken. Dus waarom dan zo’n onruststoker als mijn mobiel meer kansen en mogelijkheden geven dan voor mij goed zou zijn, en waardoor het voor mij alleen maar lastiger wordt om mijn eigen leven in de hand te houden. Zo verhoud ik mij dus tot mijn smartphone, mijn Samsung Galaxy S3, die voor mij meer dan goed genoeg is om mijzelf het gevoel te doen behouden dat ik nog in contact sta met de moderniteit, zonder dat ik daarin zo nodig wil overdrijven. Laat staan dat dat apparaat iets moet zeggen over mijn identiteit, mijn beleving, ook al zou het volgens communicatie – experts dan een emotioneel product zijn. Gooi het gevoeglijk maar in mijn pet. Omdat ik echt genoeg heb aan mijzelf zoals ik ben en mijn zelfbeeld niet aan een smartphone hoef te ontlenen, niettegenstaande wat al die vermeende deskundigen daarover menen te moeten beweren.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Ik en mijn smartphone

  1. sjoerd zegt:

    Mijn smartphone geeft mij een zekere bereikbaarheid. Meer hoeft het ook niet te zijn.

  2. Peter zegt:

    voor 150 euro heb je al een heel goede smartphone… en biedt meer dan een computer vanwege de vele handige apps, bv bankzaken, entreebewijzen, routeplanners, hotelboekingen, voor al dat fraais is er een maar en dat is je privacy

  3. Martin zegt:

    Zelf heb ik zo’n Ascend Mate 7 van Huawei hoofdzakelijk gekocht omdat ik bereikbaar wilde blijven voor m’n maatje, die af en toe nog wel eens naar Kuala Lumpur vliegt. Maar voor de rest is dat ding aan mij niet besteed, hij ligt naast m’n pc en dat is dat. Ik hoef verder niet zo nodig met die hype van de moderne tijd niet mee te doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s