Gedoemd tot onhandigheid

Er is nog weinig voor nodig of parkeergarages gaan door mij gemeden worden als de pest. Het simpele in – of uitrijden lijkt steeds minder mogelijk te worden. Procedures en handelingen die daarvoor vereist zijn, blijken alsmaar complexer en moelijker toegankelijk te worden. Zodat ik telkens weer voor verrassingen kom te staan. Hoewel onaangenaam, werken de situaties zoals die zich dan onverwacht voordoen, gewoon op mijn lachspieren. Monsieur Hulot neemt dan weer mijn gedaante aan als ik geen raad weet met al die digitale systemen en dus precies datgene doe wat nu juist niet gedaan moet worden. Onhandigheid kan dan heel bevrijdend werken, je ontdoen van elke vorm van stress, als je maar naar jezelf in je hulpeloosheid wilt kijken. Het schiet beslist meer op en is ook nog goed voor je hart, hebben die zonderlinge ervaringen mij zo langzamerhand wel geleerd. Wat moet je trouwens anders als de processen op tilt slaan en niet meer werken zoals jij wilt of verwacht? Met daarbij ook nog omstanders die moeten wachten, ongeduldig zijn en zichzelf in die ongedurigheid verliezen en er ook niet voor terug schrikken om dat op jou bot te vieren, verbaal of met geclaxoneer. Het is me al te vaak overkomen dan dat ik er nog ondersteboven van raak. Het zal mijn lot als digibeet wel zijn, omdat ik het waarschijnlijk nooit zal leren, dacht ik gisterenmiddag in het Maastrichtse Heer, na eerdere pijnlijke ervaringen op Schiphol, in Amsterdam op het Museumplein, in Maastricht en op het vliegveld van Bilbao.
Daar in Heer was het voor de zoveelste keer weer zover. Met opnieuw een rij ongeduldige en niet – begrijpende wachtenden achter mij. Ik sloeg bij het binnen rijden van de parkeergarage weer eens de plank mis. Want de slagboom bij de entree was weliswaar open, maar werd door mij niet gezien als de uitnodiging om zomaar naar binnen te rijden. Gedreven door de macht der gewoonte en om te voorkomen dat het bij het uitrijden mis zou kunnen gaan vanwege een niet ontvangen parkeerbewijs, stopte ik bij de plaats waar normaliter de parkeerkaartjes worden uitgegeven na een druk op een knop. Alleen dat hoefde nu niet, kon ook niet, want op het display was de tekst “De garage is vol. Wilt u s.v.p. even wachten?” Duidelijker kon een verzoek niet zijn en werd ook ondersteund door onze waarneming van uitsluitend bezette parkeervakken. Dus bleven wij staan, niets vermoedend en meteen al opgelucht omdat we verderop mensen aanstalten zagen maken om met hun auto uit te rijden. Wat toch langer ging duren, waardoor er onrust achter ons begon te ontstaan. Een claxon klonk en we hoorden al iets als “Opschieten” en “Doorrijden”. Maar wisten wij veel. Dus volhardden wij in ons halt tot een uitrijder ons wenkte en zei dat we gewoon zonder kaartje naar binnen konden rijden. Er was plek genoeg, bleek ons vervolgens snel. Waarna we schouderophalend en weer wijzer geworden die plek verlieten met de zekerheid dat op die plekken de geest van monsieur Hulot voor ons wel altijd zou blijven hangen, gedoemd als we waren tot onhandigheid.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Gedoemd tot onhandigheid

  1. sjoerd zegt:

    Het wordt tijd dat we die dingen gewoon automatisch laten afschrijven. Bij veel parkeergarages kun je gewoon met je creditcard in en weer uitrijden.

  2. Mack zegt:

    Dat ligt niet aan jou hoor, het is onmogelijk om al die systemen te begrijpen, gelijk de eerste keer al. Ik weet niet eens meer hoe ik met de bus moet tegenwoordig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s