Geschreven niksigheid

Het idee dat het in een krant, magazine of wat voor een medium ook, ergens over moet gaan, iets nieuws gebracht dient te worden, neigt steeds meer naar het misverstand dat alsmaar breder om zich heen grijpt. Het aantal artikelen dat nergens over gaat, het grote niets in zich herbergt, neemt alleen maar toe. Niksigheid is een trend aan het worden, waarover met de grootst mogelijke verve geschreven wordt. Daarvan hier twee voorbeelden, die wat mij betreft voor zichzelf spreken en waaraan eigenlijk niets toe te voegen is:
“De afgelopen tijd waait er een vreemde wind door de huizen van vrienden en bekenden. Het is de opruimwind, begonnen onder leiding van Marie Kondo, de Japanse opruimgoeroe die een kunst heeft gemaakt van het o n t s p u l l e n. Boeken over opruimen en weggooien zijn een genre op zich geworden en je kunt ironisch genoeg een boekenkast vol-clutteren met werken over de kunst van het d e c l u t t e r e n. En elke keer wordt er wel een nieuwe invalshoek gevonden. Zo verscheen eerder dit jaar “New Order: a decluttering handbook for creative folks”van Fay Wolf, want ook creatievelingen, die hopeloze rommelkonten, hoeven niet langer te denken dat ze vrijgesteld zijn van organisatiedrift. Kondo jut met haar boeken al een jaar of twee mensen op alleen nog maar spullen te bewaren die je echt gebruikt of die in staat zijn tot het mysterieuze s p a r k e n van j o y. En dat blijken er niet veel te zijn als ik zo eens rondkijk in de kaalgestripte huizen van die vrienden en bekenden.”
En dan schrijfster Susan Smit die bevraagd naar haar gevoel na door haar partner verlaten te zijn, tot de volgende beschrijving komt waarin een omstandig poseren bepaald niet ontbreekt: “In het begin zat ik mentaal compleet aan de grond. Nadat ik de kinderen had uitgezwaaid, lag ik een uur op de keukenvloer, mijn snuit op de aarde. Yoga en schrijven waren de enige dingen die ik aankon. En uithuilen in de armen van vrienden. Ik zakte door de bodem van mijn bestaan. Begon in mezelf te praten, een soort hitte die eruit moest. Alsof mijn brein nog probeerde te fiksen, wat alkapot was. Gedachtecirkels die mij gek maakten, sprak ik hardop uit en dan klnonken ze eigenlijk nogal mal. Zoals ‘liefde is ook niet voor mij weggelegd’ of ‘Ik word nooit meer gelukkig’. Ik hoorde dat die gedachten niet klopten. Door het aangaan van dat verdriet en die paniek en boosheid schoonde ik op. Alsof ik steeds een emmer modder leeg gooide en zo ruimte maakte voor levenslust.”
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Geschreven niksigheid

  1. safealove zegt:

    En wat dacht je van al die bla-bla-verhalen op TV.. Urenlang doorbomen over niets.. 😬

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s