De KNVB en MH17

Wonderlijk toch dat er nergens een commentaar op of een mening over een bericht te bekennen was dat afgelopen maandag prominent in de krant stond en waar van alles van te vinden was. Maar nee, plotseling bleef het oorverdovend stil in een land waar men de nek breekt over de columnisten die nooit te beroerd zijn om hun stevige zegje ergens over te doen. Maar nu dus even ineens niet. Uit vrees om de handen te branden, een gevoelige snaar te raken of mensen te hevig op de ziel te trappen? Iets anders kan het haast niet zijn dat dit keurkorps ervan weerhield om die geduchte noot te kraken over dat wonderlijke bericht  waarin specialisten in rouwverwerking de KNVB kapittelen omdat deze machtige voetbalbond niet de moeite had genomen om contact op te nemen met de nabestaanden van de MH17-ramp om hen uit te leggen waarom er gekozen was voor deelname aan de kwalificaties voor het WK Voetbal dat in 2018 in Rusland zal worden gehouden. Waarbij die deskundigen zich beriepen op de weerstand onder die nabestaanden die van oordeel zouden zijn dat Nederland dat evenement zou moeten boycotten. En toen moest ik toch even de adem inhouden en mij tegelijkertijd in de arm knijpen.
Want was dit dus werkelijk waar dat een groep nabestaanden twee jaar na dato hun rouw en de verwerking van hun verlies, dat uiteraard immens is, gebruikt om een samenleving min of meer te gijzelen, in een houdgreep te nemen  om met dit soort wensen te komen, die zelfs luid te verwoorden, half en half in het besef dat een protest of weerstand niet ontmoet zal worden omdat verdriet om die doden een te groot taboe is en te delicaat om daaromheen een debat te organiseren. Met als bijkomstigheid natuurlijk dat die rouwenden met zovelen zijn. En ook nog twee jaar na dato. Echter, anderen in een vergelijkbare situatie – en wie is dat niet – hebben natuurlijk net zoveel recht van spreken en claimen. Zij zijn niet te horen, omdat zij hun individuele maatvoering hebben, dus een toontje lager zingen. Verdriet en rouw hebben hun grenzen en beperkingen, in die zin dat ieder op zijn manier er verder mee moet. En het gaat dus niet aan om een samenleving dan wel een organisatie voor een karretje te spannen, met het idee dat het verlies daarmee dragelijker wordt. Ondanks dat medeleven en empathie en zelfs solidariteit verwacht mag worden, zijn we zo ook weer niet met elkaar getrouwd. Zodat er door Nederlanders gewoon in Rusland gevoetbald gaat worden, precies zoals wij met dat land ook handel drijven en gas ervan betrekken. Of wordt het verdriet beter te verwerken als die kraan ook dichtgedraaid wordt en we met zijn allen zitten te verrekken in onze kou en het eigen gelijk?
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op De KNVB en MH17

  1. Peter zegt:

    Zolang ‘onderste steen’ nog niet boven is….. in Zomergasten bleek eens temeer hoe diit kleeft aan onze minister-president en de natie. De regering heeft er bewust voor gekozen, om de nabestaanden aan elkaar vast te klinken, niet alleen om het leed te delen maar ook om druk en urgentie te mobiliseren. De KNVB had er m.i. beter aan gedaan om uit respect een zelfde lijn te volgen richting de nabestaanden en daarna vrolijk bij Vladimir te gaan voetballen.

    • robschimmert zegt:

      Het eind is hiermee echt zoek. Want in de recente geschiedenis zijn er zo nog wel twintig van zulke voorvallen te bedenken waar we net zo mee om zouden kunnen gaan. Tripoli, Neptunus, Bijlmer, enz.enz.

    • robschimmert zegt:

      Waarom volleyballen en voetballen we dan nog tegen Servie bijvoorbeeld na Srebrenica?

      • Peter zegt:

        mijn puntje gaat meer over gevoelige kwesties waar de ‘sport’ niet zomaar aan voorbij mag gaan, het gaat om een niet geheel opgehelderde kwestie, het minste wat je kan doen als knvb hierover van gedachten te wisslen en notie van eventuele gevoelens te nemen, verder ben ik vooralsnog tegen een boycot of zoiets in die geest

  2. Mack zegt:

    Hou het maar los van elkaar. Ten eerste krijgen de nabestaanden hun overledenen er niet mee terug, ten tweede weten we niet zeker of Rusland er mee te maken had.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s