Leven met een handtekening

Een handtekening, dat is ook zoiets dat je je leven blijft achtervolgen. Heb je je eerst zes, zeven jaar lang in je schoolagenda’s suf geoefend om tot een acceptabele signatuur te komen, lijkt het op de valreep, dus als je de grote, boze wereld in stapt nog nergens naar. Maar een weg terug is er niet. Je moet met dat gekriebel wel verder en veranderen is er niet bij. Wat mij des te zwaarder viel omdat het in mijn ogen de naam van een handtekening niet mocht hebben. En dat toch als gevolg van de twijfelachtige eer die ik had genoten om als een der eersten het blokschrift bijgebracht te krijgen. Een experiment, een probeersel over de hoofden van de kinderen heen. Waar het onderwijs dus toen ook al in uitblonk. Met als resultaat mijn frustratie over mijn uiteindelijk mismaakte krabbel waar ik het leven mee door moest, terwijl mijn vader dat mooie kunstwerk had dat mij zo tot voorbeeld strekte, maar waarvan ik de schoonheid van zijn-lang-zal-zijn-leven en in de verste verte niet heb kunnen benaderen. Omdat de bovenmeester dus blokschrift zo leuk voor ons kinderen vond…..
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

4 reacties op Leven met een handtekening

  1. Margo zegt:

    Je kunt je handtekening best wat veranderen hoor! Vrouwen die trouwen en hun mans naam aannemen moeten (of mogen) toch ook anders ondertekenen. Ik zou zeggen ga nog maar eens even flink oefenen op een mooie krabbel.

  2. hanneke zegt:

    Bij mij is het nooit wat geworden. Er zijn er geen twee hetzelfde, en ik ben niet eens een andere naam gaan gebruiken.

  3. Enigrant zegt:

    Ook ik was een slachtoffer van het ‘verbonden blokschrift’. Ik heb de schade later zelf weten te herstellen. Verder ben ik gelukkig oud genoeg om bewaard gebleven te zijn voor de hele reeks van onderwijs‘hervormingen die daarna kwam.

  4. math zegt:

    Slecht vind ik als mij gevraagd wordt om hier even een krabbel te zetten! Verkopers geef ik meteen een opfriscursus en ambtenaren hebben ook niet opgelet, toen aan hun verteld werd, dat enig respect ten aanzien van de burger, niet iets is, om je voor te schamen.
    “Mag ik van u hier alstublieft een handtekening?”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s