Dertien in een dozijn?

Nog altijd heerst het idee dat het gros van de mensheid zich tot de grauwe middelmaat mag rekenen. Dat gros dat nog alleen maar in staat zou zijn om zich in de eigen anonimiteit te hullen en zich verdekt op te stellen. Wat een rad is dat mensen voor ogen gedraaid wordt en hen ontneemt van het geloof dat ieder bijzonder is en speciale kwaliteiten bezit, die het ten enen male onmogelijk maken dat er dertien van de mensensoort in een dozijn zouden gaan. Geloof het maar niet en kijk vooral rondom en zie dan hoe uniek ieder mens is en dat ook telkens weer louter en alleen zelf tot uitdrukking brengt. Ik zie ze ook binnen mijn eigen gezichtsveld, mensen, die zich onderscheiden door te zijn zoals ze zijn en aldus bewijzen dat dat verhaal van die dertien in een dozijn een fabeltje is. Niets meer en niets minder lijken ze dat stuk voor stuk waar te maken. Zoals die man die zijn ziel en zaligheid erin heeft gelegd om voor zijn kleinzonen een vertelling te schrijven om die vervolgens in boekvorm uit te geven. Of dat meisje, dat nog geen twintig was, maar wel zelfstandig en solo Europa doortrok om modellenwerk te doen en aan fotoshoots deel te nemen om vervolgens te concluderen dat dat haar wereld niet was. Dan is daar die manager van een supermarkt die drumt in een feestband, waar hij bijna zijn hele vrije tijd mee bezig is. De vierde is die activiste die onder de paraplu van het COC de hele wereld afreist om te strijden voor de rechten van homo-minderheden.
Kom er maar eens om en ga er maar aan staan wat die man bijvoorbeeld doet die zijn tijd vooral wijdt aan het bewerken van hout tot alle mogelijke vormen, waarin met name gebruiksvoorwerpen te herkennen zijn. En dan dat echtpaar dat ziel en zaligheid wijdt aan het verzamelen van kerststallen, waarvoor het de laatste maanden van het jaar Europese kerstmarkten afloopt om nieuwe exemplaren te verwerven, met een grote collectie als resultaat, welke elk jaar in december wordt uitgestald. Zie verder de vrouw die training en coaching verzorgt en daarnaast ook een boek daarover heeft geschreven dat inmiddels aan een tweede druk toe is en ook de man die vanwege een haperend kortetermijngeheugen zijn dagelijkse bezigheden nauwgezet en gedetailleerd vastlegt om zo toch nog grip op zijn verleden te houden. Of die vrouw, Slowaakse van origine, manager bij een grootwinkelbedrijf, die om haar zinnen te verzetten, een complete menagerie van dieren heeft, waar zij al haar vrije tijd aan besteedt. En dan die jongen die eigenlijk nooit voor vol werd aangezien en voor dom werd versleten, maar die al doende en met de jaren zich heeft ontwikkeld tot de steunpilaar van een garagebedrijf dat waarachtig op zijn performance lijkt te draaien. Blijven over de webloggers, die enkelingen en ook solisten die hun eigen weg gaan en er het grootste plezier aan beleven om daarover te schrijven en aldus blijven bewijzen dat dertien en een dozijn als het om mensen gaat, nooit samen kunnen gaan. Omdat wij allen bijzonder zijn.
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Mensen. Bookmark de permalink .

2 reacties op Dertien in een dozijn?

  1. Peter zegt:

    Last but not least, lees jouw (prikkelende) stukken met veel genoegen.

  2. sjoerd zegt:

    Ik vraag me ook wel eens af wat moet ik met mezelf…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s