Naaktslakken in slagorde

In een wereld die alsmaar meer op zijn kop dreigt te komen te staan, worden de stoutste dromen ook vaker bewaarheid. Wat zoveel betekent dat die zogenoemde once-in-a-lifetime-experience ook gebruikelijker begint te worden. De verzuchting dat we iets nog nooit zo hebben gezien of meegemaakt, is niet meer die ene keer in het schrikkeljaar te horen. Verrassingen en ongekende ervaringen dienen zich gewoon geregelder aan. Alleen al in onze natuurlijke omgeving. Het weer, het klimaat, de flora, de fauna laten zich meer en meer anders zien, in een vorm die tot dan ongekend voor ons was. Neem bijvoorbeeld de zondvloed van enkele weken geleden, die dus alles overtrof dat ik de afgelopen veertig jaar op deze plek in Schimmert heb gezien en meegemaakt. Het is in ieder geval nooit voorgekomen dat het verkeer op de weg waaraan ik woon, stilgelegd moest worden, er niet doorkwam vanwege wateroverlast en de onmogelijkheid voor het rioolsysteem om de kolossale toevloed van regenwater te verwerken. Normaliter zou het bij deze uitwas van de natuur zijn gebleven. Maar op een of andere manier zijn buitensporige natuurverschijnselen hun status van incident kwijt aan het raken. Niet dat de uitzondering regel aan het worden is. Dat nog niet. Alleen doen dergelijke zeldzaamheden, waar men vroeger niet over uitgesproken raakte, zich meer en in diverser vormen voor.
Waarbij ik het nog niet eens heb over die das die vlak bij mijn tuin een burcht aan het inrichten is. Kwam daar vroeger maar eens om. Evenmin gaat het over het uitblijven van die meute wespen die elk verblijf buiten tijdens nazomerse dagen pleegde te bederven. Vreemd genoeg zijn er tot nu toe nog geen muggen te spotten geweest, maar, en dat is des te wonderlijker, de naaktslakken des te meer. In een omvang die elke fantasie te boven gaat en slechts is vertoond in virtual reality dan wel in de wereld van de science fiction. Maar in real life toch beslist raadselachtig blijft. Waar komt deze toestroom, die massa zo plotseling namelijk vandaan? Hoe is hun onverhoedse verdwijning bij het invallen van de duisternis te verklaren? Zodat hun bestrijding met bier en zeepsop wel in het water moest vallen en wij met de handen in het haar achterbleven om weer verbaasd te zijn en ons overvallen te voelen toen dat hele leger opnieuw alles wat er maar aan groen te bekruipen viel, na een volgende zonsopgang bedekte. Waarbij de vermeende schade, als die al ergens door hen werd toegebracht, maar op de koop toe werd genomen. Omdat er toch een ander sentiment overheerste. Namelijk die van de verrassing, van de onbestemdheid en onbekendheid met dit fenomeen, dat ons toch ook duidelijk maakte dat niet alles voor ons te begrijpen is. Welk niet – weten het bestaan eigenlijk slechts genietbaarder maakt, moet tegelijk erkend worden.
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Naaktslakken in slagorde

  1. Rob Alberts zegt:

    Naaktslakken hebben niet mijn voorkeur.
    Maar van mooi gekleurde huisjesslakken kan ik genieten.

    Natuurvriendelijke groet,

  2. sjoerd zegt:

    Mijn voorkeur gaat uit naar de wijngaardslak, het liefst gebakken in een kruidenbotersausje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s