Ansichtkaart

De zomervakantie is weer aangebroken. Dit is het eerste zwarte weekend waarop een deel van Europa haar weg zoekt naar verre oorden en illusies. Hoe goed het leven en toeven daar is, zal zonder twijfel verwoord worden in miljarden appjes. Waar is de tijd van de ansichtkaart gebleven en het bijbehorend gevoel dat zo fraai is beschreven in het onderstaand gedicht van Hugo Claus (1929 – 2008) en dat hij dan ook de titel “Ansichtkaart” gaf:
Lief, ik zit aan de oever van de Taag
te zingen. Het is hier vrij goed toeven.
Alsof de meeste dingen niet meer hoeven.
Althans niet meer vandaag.
Wel verga ik hier van de schrik, o,
vraag me niet waarvoor, voor
het riet langs de stroom of voor
de gemelijke geest van El Greco.
Wat doe ik hier? Ik eet boekweit
en af en toe een varkensnier.
Mijn Spaans verdriet raak ik voorlopig niet
in jou of in een boek kwijt.
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Ansichtkaart

  1. sjoerd zegt:

    We zijn ver weg nog nooit zo dicht bij huis geweest…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s