Ergernissen met verpakkingen

Hoewel hier al eerder stevig de staf is gebroken over de wijze waarop supermarkten en andere leveranciers hun waren plegen aan te reiken aan de consumenten, waarbij met name gedoeld werd op de meer dan straffe verpakking van de verschillende producten, is de kou daarmee bij mij nog geenszins uit de lucht geraakt. Want de beroerde ervaringen met die verpakkingen blijven zich aaneenrijgen en krijgen ook telkens weer een andere gestalte. Waren het eerst en vooral de sealing van vleeswaren en de deksels van potten die mijn mateloze ergernis opriepen, er blijkt nog veel meer mis te zijn met verpakkingen. Waardoor de vraag rijst of er wel nagedacht wordt over het feit dat ook het omhulsel, die finishing touch, een deel van de klantvriendelijkheid uitmaakt. Ik ben langzamerhand zover gevorderd in mijn irritaties daarover dat ik bij een eventuele aankoop wel degelijk de manier van verpakking en de toegankelijkheid tot het product in mijn aanschafbeslissing laat meewegen. Door schade en schande ben ik al wijzer aan het worden. Met drie voorbeelden die bijgedragen hebben tot mijn gegroeide inzicht en expertise. Om te beginnen de verpakking van brood. Ik weet niet hoe het anderen vergaat, maar mijn gesneden brood wordt in een plastic zak gedaan welke machinaal wordt gesloten met een rood plastic stripje.
Dat gebeurt afdoende, blijkt als ik zo’n zak wil openen omdat dat met de hand onmogelijk is. Met als gevolg dat er een schaar aan te pas moet komen, die alle risico’s met zich brengt om eens uit te schieten. Als dat dan een keer is gebeurd, dus ook bij mij met een bloedige bijkomstigheid, ben je als klant wel meteen volledig genezen en kijk je dus voortaan beter uit je ogen. Zoals het mij ook is overkomen met de aluminiumfolie, waarvan ik de merknaam inmiddels ben vergeten en waar ik mij aanvankelijk bij hield omdat ik dacht dat er geen andere was en het dus mijn lot was om bij het aanbreken van zo’n rol al de nodige vellen te verspelen, voordat er een handzaam begin in die rol was gevonden. Moet bekend voorkomen evenals de ervaring die ik heb met wc-papier, waarvan de rollen nooit een begin lijken te hebben. Waardoor je maar ergens met scheuren begint en zo gedoemd bent om te veel papier aan dit aanbreken te verspelen. O.k., ik weet het ook dat de wereld er niet door vergaat, maar handiger zou beslist prettiger zijn, want het gevoel geven dat het geld goed besteed is, waar nu gemakkelijk het idee ontstaat dat de producent zich er wel snel en gemakkelijk vanaf maakt en de consument achterlaat met het beeld dat hij lichtelijk bedot wordt. En de vraag is of dat ook zo zou moeten.
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Ergernissen met verpakkingen

  1. Margo zegt:

    Bedoel je zo’n plakbandje om de broodzak? Ik doe veel met mijn tanden, je kunt niet zonder en hebt ze altijd ‘bij de hand’!

  2. L zegt:

    Die stripjes zijn iddd het allerergste. Mijn brood zit gelukkig afgesloten met zo’n plastic klemmetje dat er gewoon afkan zonder geweld, maar iha bestaan er veel teveel verpakkingen die ontworpen lijken om de inhoud een volgende ijstijd te kunnen laten doorstaan.

  3. sjoerd zegt:

    En dan zijn er nog van de spuitflessen met mayo en andere sausen, die krijg je nooit helemaal leeg, die gebruik ik dan ook niet meer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s