Welkom aan het Brexit

Hemel en aarde worden momenteel van alle kanten bewogen om de Britten vooral binnen de EU te houden. Het waarom van dat dringend appel ontgaat mij. Ja, ik hoor zoiets als zou de wereldeconomie vergaan bij zo’n Brexit. Maar welbeschouwd komt die schets van dat onheilsperspectief altijd uit de mond van partijen die belang erbij hebben dat alles blijft zoals het is. Banken, ondernemingen, Kamers van Koophandel, werkgeversorganisaties, de City. Kortom, niets dat parallel loopt aan mijn interesse dan wel gevoel of eigenbelang. Dus geloof ik er allemaal niks van en zeker niet dat het zo’n vaart zal lopen als de Engelsen de Europese pijp aan Maarten geven. Ze doen maar wat mij betreft, dat rare volkje van over de plas waar ik toch al weinig mee had en waarvan de voorbeelden en exemplaren als ik ze onverhoopt ergens in een buitenland tegen kwam, mij met hun gedrag eigenlijk altijd tegen de borst stuitten. Ongeregeld en ordinair spul dat het was en meestal ook nog luidruchtig en zwaar in de olie. Niet dat wij Nederlanders buiten onze grenzen de show van de beschaving stelen, maar dat eilandvolkje vertegenwoordigde wat dat aangaat toch wel de overtreffende trap. Zodat ik er niet rouwig om ben als zij besluiten om ons gezelschap te verlaten en weer hun eigen gang te gaan.
Want afgezien van een hoop gezeur en een fikse portie eigenwijsheid hebben zij weinig bijdragen geleverd aan de Europese eenwording. Ze doen dus maar en laat ze maar lekker exclusief worden en zich met name zo voelen, tot ze een ons wegen en inderdaad roependen in de woestijn van de wereldeconomie worden. Een ander lot zie ik namelijk dan niet voor hen weggelegd. Omdat ik uitgaand van mijzelf nooit iets echt heb geconsumeerd uit die Britse ruif. Ik kan mij tenminste niet herinneren dat er ooit een artikel met het label “Made in the UK” bij mij in huis is gekomen. Hoogstens dat ik royaal heb genoten van de Britse popmuziek. Maar daar is de vaart ook uit verdwenen. En verder heb ik met dat eiland nooit iets gehad, waar ik dan ook nooit langer dan een halve dag ben geweest. Wat achteraf beschouwd en bezien in dit kader niet meer dan een toevallig incident bleek, dat voor een deel werd ingegeven door mijn nieuwsgierigheid, die dus al zo snel was bevredigd. Wat meer dan genoeg zegt en mijn Angloscepsis voldoende verklaart. Zodat ik eigenlijk nu zelfs mijn handen dichtknijp als die Britten besluiten om uit de EU te gaan. Zijn we eindelijk en gelukkig van die mislukte Europeanen af. Prima dus!
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Welkom aan het Brexit

  1. Mack zegt:

    Stiekem ben je wel een beetje een Duitser. Nu wil je Engeland eruit hebben zodat we nog meer naar de pijpen van de Duitsers moeten dansen. Ik heb ze er liever bij. Niet omdat ik het weet, maar als Engeland er zonder problemen uit kan, dan kunnen wij dat ook. En is die hele euro voor niks geweest.

  2. Emigrant zegt:

    Van mensen zoals jij moet de EU het echt hebben. Maar ook de Nederlandse economie zal een deuk krijgen van een Brexit; het raakt je dus wel degelijk.
    Over 20 jaar zien de EM er alsvolgt uit: EU tegen Engeland

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s