Het voetstuk voor Mark McManus

Gelukkig wordt het leven ook nog voor een deel geregeerd door het toeval. Waardoor bijvoorbeeld vragen die allang open stonden en daardoor min of meer vergeten waren, toch opeens en onverwacht een antwoord krijgen. Die bewering kan ik sinds vandaag weer met wat meer stelligheid kwijt doordat ik zo’n ervaring rijker ben geworden. De sleutelrol in het verhaal wordt gespeeld door de Schotse acteur Mark McManus. In het begin van de zeventiger jaren raakte ik totaal van de kook van zijn spel als mijnwerker in de tv-serie ‘Sam’ welke in 1973 werd uitgezonden. Van tevoren had ik nooit van hem gehoord noch had ik hem ooit in een film of andere tv-serie zien spelen. Een complete verrassing vormde zijn vertolking, welke vervolgens voor eeuwig eigenlijk op mijn netvlies is blijven hangen. Alleen heeft het curieuze feit zich voorgedaan dat ik hem nadien nergens meer heb kunnen bewonderen. Zo plotseling als hij in mijn gezichtsveld kwam, zo abrupt verdween hij daaruit ook. Waarbij zeker een rol heeft gespeeld dat ik eigenlijk nooit een fervent televisiekijker ben geworden. Zodat hij dus wel aan mijn aandacht moest ontsnappen. Maar op een of andere manier is Mc Manus en zijn talent ook nooit aan andere kijkers opgevallen noch hadden zij enige herinnering aan die door mij zo geprezen serie ‘Sam’. Bij navraag in mijn omgeving, bij vrienden, kennissen en collega’s kreeg ik wat dat aangaat steeds nul op het rekwest.
Zodat ik de moed langzamerhand liet zakken en de vergetelheid bij mij ook zijn werk effectief begon te doen. Ik was Mark McManus eigenlijk al helemaal kwijt toen ik vandaag een artikel las dat als een toelichting diende op de uitzending vanavond van een afleverig van inspecteur Taggart, welke een serie bleek geworden met de recordlengte van meer dan duizend afleveringen. Waarna opeens de vergeten naam van Mark McManus opdook, die met name de inspecteur in deze serie vorm had gegeven omdat hij die rol de eerste twintig jaar gespeeld had. Door welk toeval plots alles op zijn plaats viel en het verhaal van die spoorloze acteur opeens contouren begon te krijgen. Met drama en tragiek in zijn leven als de treurige ingrediënt waardoor het wel helemaal fout met hem moest aflopen. Want hij bleek zich letterlijk dood te hebben gedronken. Op 59-jarige leeftijd stierf hij in 1994, acht maanden nadat zijn vrouw was gestorven, terwijl hij in de twee jaar voor zijn overlijden ook nog zijn moeder, een broer en twee zusters had verloren. Zodat hij met recht in een tranendal is geeindigd ondanks al zijn talenten en successen op het toneel, de film en de televisie. Alleen vraag ik mij met deze kennis achteraf af of ik dit wel had willen weten of dat de vergetelheid toch dienstiger was geweest. Omdat een voetstuk best in schone schijn mag blijven bestaan. Want wat zijn wij immers zonder onze eigen illusies?
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Herinneringen en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Het voetstuk voor Mark McManus

  1. sjoerd zegt:

    Taggart heb ik vroeger vaak gezien. Maar de laatste jaren kijk ik nog vrij weinig TV.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s