De losgezongen Volkskrant

De geschreven media blijven een bron van ergernis voor mij, hoewel ik er – dat moet worden erkend – ook mijn inspiratie uit haal. Geen krant of magazine uitgezonderd. Op een of andere manier zien de makers, de schrijvers, columnisten of wie ook telkens weer kans om mij tegen de haren (!) in te strijken. En het lijkt wel of het alleen maar erger wordt. Hoewel ik natuurlijk ook zo eerlijk moet zijn om de kanttekening te maken dat het tempo waarmee dat allemaal gebeurt, stukken hoger ligt dan de snelheid waarmee mijn denkwereld zich nog wil of kan aanpassen en meegaan. Zodat het onbegrip en ook de irritatie dan wel noodzakelijkerwijs moet groeien. Maar dat gezegd hebbende en in aanmerking genomen, betekent dat niet dat ik daardoor geen recht van spreken of ergeren meer heb. Integendeel, ik doe nog gewoon mee en moet daarom ook weer het volgend ei kwijt dat haar oorsprong nu vindt in de Volkskrant. Het zal die krant niet zijn, hoor ik menigeen denken, die krant die de waan van de dag niet slechts volgt of weergeeft, maar er wel deel van uit kon maken, die waan van de dag haast zelf is. Zo holt het achter de feiten aan, met een vaart om er moedeloos van te worden, waardoor het in arren moede welhaast die feiten gaat maken of in elk geval naar de eigen hand zet. Zodat niets meer te dol is om het niet te publiceren en maatvoering en maat houden, zelfbeperking dus, al helemaal niet aan de orde is.
Met in de Volkskrant van afgelopen maandag, gisteren dus, het summum dat daarin bereikt kon worden, de overschrijding van een door de traditionele en rechtgeaarde krantenlezer nooit vermoede limiet. De idiotie ten top, omdat het ondenkbaar is dat het nog gekker kan worden. Aanleiding vormde het overlijden van Mohammed Ali. Waarvan toegegeven mag worden dat het een fenomeen was, bijna een tijdverschijnsel, dat echter nooit een beslissende draai aan de loop van de geschiedenis heeft gegeven. Hoewel de mate waarin de Volkskrant aan dat nieuwsfeit aandacht besteedde, sterk de indruk wekte dat daar op de redactie beslist anders over werd gedacht. Want is het ooit vertoond dat de dood van iemand breed uitgemeten werd over acht pagina’s, op de pagina’s zes tot en met dertien, met bij wijze van vooraankondiging ook nog eens een grote foto van de gestorvene zelf prominent op de voorpagina. Krankjorem en bezopen en voorbij mijn verstand, dat maar niet wil bevatten dat er lezers, abonnees zijn die er behoefte aan hebben om overladen te worden met zoveel non – nieuws. Dus kan het haast niet anders dan dat redactie en journalisten deze overdosis bedacht en ongevraagd gepresenteerd hebben. Waarmee eens te meer het bewijs wordt geleverd dat ook dit medium losgezongen is van de werkelijkheid. Maar vertel ik daarmee over deze krant, de Volkskrant, nou eigenlijk iets dat niet iedereen zo half en half al wist?
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De losgezongen Volkskrant

  1. sjoerd zegt:

    Ergeren… dat is slecht voor je gezondheid. En door de krant te kopen steun je ze ook nog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s