Geloken bovenlippen

Het is maar een kleinigheid, hoor! Maar groot genoeg om vermeldenswaard te zijn. Althans voor mij wel, ondanks dat ik de rust en tevredenheid in en over mijzelf allang heb gevonden. Het is zoals het is, dus ben ik zoals ik ben en heb ik het er mee te doen. Who cares? Niettemin schuurt en wringt die kwestie, niet onophoudelijk, maar ze komt toch wel langs, omdat je er nu eenmaal geregeld tegenaan loopt en dan geconfronteerd wordt met die beperking, dat gemis, dat verder die naam eigenlijk niet eens mag hebben. Dit om het wel binnen de proporties te houden. Want waar gaat het in feite over? Nou, over de lach, die van mij en die van anderen. Over de manier van lachen waarin ik wat verschil ten opzichte van zo velen. Niet iedereen. Dat niet. Maar toch genoeg om die kleine beperking bij mijzelf te voelen.
En die bestaat erin dat ik er maar niet in slaag om, als ik het op een lachen zet, dan mijn boventanden te ontbloten. Niet in the Rutte-way. Want zoveel oefenen heb ik er niet voor over om dan zo over te komen. Maar ik zie toch te vaak dat die lach, waarbij de tanden onder en boven helemaal zichtbaar worden, maar al te natuurlijk blijkt en ook nog spontaan en eerlijk oogt. En wat had ik niet graag en vaak zo willen lachen zonder daarbij, zoals de premier, voortdurend ‘say cheese’ te roepen of te denken. Maar het is nu eenmaal zoals het is en moet ik het doen met die half geloken bovenlippen, als ik lol heb of de humor ergens in ontdek. Wat op zich belangrijker is, dan de vorm waarin dat lachen wordt gegoten. Waarmee het overigens maar wat goed leven is. Mag ik het daar dan ook verder bij houden?
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Knipoog. Bookmark de permalink .

5 reacties op Geloken bovenlippen

  1. Thérèse zegt:

    een boeiend stukje. het kwam zomaar in mijn beeld. ik probeer ook steeds zo te lachen ,maar dat lukt niet zo. ook wel omdat ik niet zo mooie tanden heb als bijna IEDEREEN tegenwoordig na het succes met de beugels. daar staat weer tegenover dat ik stilletjes wel eens denk: ze lachen niet echt, ze laten alleen steeds hun tanden zien.

    ;

  2. Mack zegt:

    Dat vereist een stel kaarsrechte en spierwitte tanden. Mensen die hun tanden verbergen als ze lachen hebben dat meestal niet.

  3. sjoerd zegt:

    Nu je het zegt, ik heb er absoluut nog nooit over nagedacht hoe ik lach…

  4. hanneke zegt:

    Ik dacht dat het aan mij lag. Ik heb heel vaak de indruk dan steeds meer mensen veel meer tanden hebben dan ik, en dan met een heel brede mond zodat je al die tanden ziet. En dan zijn die tanden vaak ook nog eens veel te wit.
    Als je pech hebt, zie je ook nog een heel stuk tandvlees erboven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s