De krant een meneer?

Er moet mij nog iets van het hart, dat ik bewust een dag of wat heb laten rusten. Het speelt al vanaf het moment dat ik op het punt stond om te vertrekken naar Ameland. Vanaf vorige week vrijdag toen de regionale krant, de Limburger, bij mij op de deurmat lag en de voorpagina mij breed aangrijnsde en mij meteen al behoorlijk opwond. Omdat ik ook nog wat andere, meer actuele ervaringen te melden had, die bovendien wat lichter, positiever en optimistischer stemden, kom ik er nu pas toe om mijn hart over die kwestie die mij op die bewuste vrijdagochtend trof, te luchten. Want het is wat mij betreft echt wel iets dat ik niet kan laten passeren en wat bij mij de vraag heeft doen rijzen hoe het gesteld is met de moraliteit, de ethiek van een dagblad als die haar voorpagina integraal en ook nog eens vier volledige pagina’s als podium beschikbaar stelt aan een voorman van een beruchte motorclub uit Limburg die daarop uitgebreid leeg kan lopen over allereerst de zijns inziens kwalijke rol van het Openbaar Ministerie jegens hem om zichzelf vervolgens ook nog breeduit de slachtofferrol aan te meten. Met alle bedenkelijke gevolgen vandien als zo iemand de kansen krijgt om zichzelf als zodanig te profileren zonder dat er verder ook maar gesproken wordt over wat die figuur op zijn kerfstok heeft of waar hij van wordt verdacht. Waar haalt zo’n krantenredactie de idiote gedachte vandaan om deze man, toegetakeld en zwaar getatoeeerd, zo in de schijnwerper te zetten?
Met als enige consequentie dat hij daarmee min of meer de held wordt van een breder publiek omdat hij het zogenaamd opneemt tegen de macht, tegen de gerechtelijke autoriteiten. Terwijl diezelfde krant daardoor bovendien min of meer de verdenking op zich laadt partij te kiezen, althans wel de schijn daarvan wekt. Want aan wederwoord en wederhoor wordt in relatie tot dit interview niet gedaan. Zodat de nieuwswaarde, als die al aanwezig was, inderdaad niet meer dan nul komma nul is, als zelfs de indruk van objectiviteit niet wordt vermeden en Dagblad de Limburger zich min of meer verlaagt tot het niveau van het clubblad van de motorclub waartoe deze voorman hoort. Is het chauvinisme dat vaker doorklinkt in de kolommen van deze krant, als er een Limburger in sportief, cultureel of politiek dan wel economisch opzicht iets presteert, meer dan helder en zijn daardoor gerede twijfels aan de vereiste objectiviteit in de berichtgeving van deze krant zeker op zijn plaats, hier heeft ze de grens van het betamelijke ver overschreden en haar lezers absoluut misleid. Omdat dergelijke lieden nooit zulke ruimte mogen krijgen om zo prominent en ook nog eens hoog van de toren te kunnen blazen. Althans zolang als die krant zich een meneer noemt en dat ook wil zijn. Hoewel het alsmaar moeilijker wordt om dat te geloven.
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op De krant een meneer?

  1. Mack zegt:

    Zeg op die krant! Het lijkt wel of Sjuul Paradijs er werkt.

  2. pjotr zegt:

    Dagblad “De Limburger” een mijnheer?
    Sinds de recente “vernieuwing” eerder een opgeblazen kwebbeltante met wanstaltig grote koppen en overdreven grote foto’s. Die interviews waarin bedrijven zich mogen ophemelen, als artikel beschouwd in plaats van “advertorial” of liever gewoon als reclame.

  3. Emigrant zegt:

    Waarom zoiets nog in je brievenbus tolereren?

  4. Peter zegt:

    Ze hebben het monopolie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s