Een kijk op Ameland

Hoe het anderen vergaat, zou ik echt niet weten. Maar als ik ergens voor de eerste keer naar toe ga, dus als de bestemming voor mij onbekend en met nevelen omhuld is, dan knaagt er wat onzekerheid aan mij en heb ik uiteraard allerlei verwachtingen. Deze keer, dus voorafgaand aan mijn eerste oversteek naar een Waddeneiland, waren die bepaald hoog gespannen door alle enthousiaste verhalen die mij over dat bijzondere deel van Nederland verteld werden. Door velen en ook nog eens in extenso. Hoewel ik het nog wel moest zien, was dat verblijf van mij op Ameland bij voorbaat door alles en iedereen ingeboekt als een succes. Wat het dan ook beslist is geworden, met de daardoor voor de hand liggende conclusie dat het voor herhaling vatbaar is. Zonder meer en zonder voorbehoud. En met genoeg observaties, argumenten en redenen om dat voornemen nu al onomwonden te doen zijn. Want eigenlijk verraste alles op dat Ameland, waardoor het lastig is om ergens te beginnen. Nou, vooruit. Om dan toch met het meest forse geschut te beginnen, is er eigenlijk geen ontkomen aan de constatering dat op en rond dit eiland de natuur op een werkelijk spectaculaire wijze in actie is. Met als meest in het oog springende voorbeeld de kolossale duinvorming die momenteel aan de noordwestkust, bij de vuurtoren, gestalte krijgt, met als gevolg dat de zee zich daar merkbaar, tot een kilometer, terugtrekt ten opzichte van het oorspronkelijk duin.
Wat werkelijk adembenemende zichten en beelden oplevert, die ook nog eens uniek, want nergens anders in Nederland te zien, zijn. Waarmee nog maar een enkel facet is genoemd van het unieke karakter van de natuur op en rond Ameland. Want even bijzonder is telkens weer dat droogvallend wad. En wat te denken van de grote broedgebieden die dit eiland met name binnen haar duinen kent en welke een lust voor het oog voor de vogelliefhebbers opleveren? Met een natuur die zo overduidelijk, haast dominant aanwezig mag zijn, lijkt de Amelander een nederige positie te hebben ingenomen in vier dorpen, Nes, Hollum, Ballum en Buren, waar de tijd net niet is stil gezet, maar waar de moderniteit niet de kans krijgt om ongebreideld  haar gang te gaan. Met authenticiteit, een gevoel van vroeger en zichtbare en tastbare rust als resultaat. Vooruitgang is geen doel in zichzelf, maar wordt slechts omarmd als het toegevoegde waarde oplevert. Waarvan het ontbreken van de OV-chipkaart en de aanwezigheid van de strippenkaart het fraaie bewijs vormen. Maar waakzaamheid blijft geboden, omdat groot geld en zoveel verlokkingen op de loer liggen om de paradijselijke staat welke Ameland toch nog kent, in gevaar te brengen. Het massatoerisme lonkt en dreigt tegelijk, met dien verstande dat het betrekkelijk isolement en de lastige bereikbaarheid de dam tegen het gevaar daarvan blijven opwerpen. En als het kan graag zo effectief en zo lang mogelijk. Omdat Ameland een eiland is om van te houden en ook om zo te houden.
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Een kijk op Ameland

  1. sjoerd zegt:

    Ik ben er nooit geweest, maar het klinkt goed…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s