De Wet van Goudkuipje

Een opmerkelijke constatering die tot mijn leven en mijn wereld beperkt blijft. Misschien dat anderen er zich in herkennen. Wat dan in ieder geval mooi meegenomen is. Maar om bij een begin te beginnen. Alweer bijna dertien jaar ben ik ongebonden, d.w.z. vrij man omdat ik geen verplichtingen meer hoef na te komen op grond van een gesloten arbeidsovereenkomst. Ik kan gaan en staan waar ik wil en ben aan niets en niemand ook maar wat verplicht of verschuldigd. Zodat het voor de hand ligt dat het leven dan door mij geleefd wordt zoals het zich aan mij voordoet of al naar gelang mij iets invalt. Kortom, ik zou kunnen doen wat ik wil en zien waar een schip strandt, zonder dat dat ook maar enig gevolg zou hoeven te hebben. En toch blijkt het allemaal anders in elkaar te zitten. Zoveel is mij in de loop van al die jaren dat ik niets meer hoef, toch wel duidelijk geworden. Sterker nog, naarmate mijn vrijheid en het gevoel ervan groter is geworden, is mijn behoefte aan orde en regelmaat in mijn leven alleen maar toegenomen. Rituelen en gewoonten hebben een voorname plaats ingenomen in mijn dagdagelijkse bezigheden, die daardoor  een prettige cadans en in zekere zin ook een aangename voorspelbaarheid hebben gekregen. Voor de vuist weg en à l’improviste leven is misschien voor een keer leuk, maar per slot van rekening, als het structureel wordt, ook hondsvermoeiend. Wat mogelijkerwijs toch iets met de gevorderde leeftijd te maken heeft, hoewel ik ook niet uitsluit dat het aan mensen eigen is om veiligheid en zekerheden in hun leven in te bouwen.
Welnu, als je baas dat na een bepaalde leeftijd niet meer doet, ga je dat kennelijk uit eigen beweging doen. Mij helpt het namelijk beslist om de dag lekker volgens een vast patroon op gang te laten komen. Niets zo prettig dan om ’s ochtends vroeg te weten waar je aan toe bent, dus jezelf te helpen met de vaste volgorde van handelingen. Met in mijn geval het openen van gordijnen en rolluiken, de koffie aanzetten, de laptop starten, drie kopjes koffie nuttigen en onderwijl het nieuws op Teletekst doornemen plus mijn kranten lezen en ook direct de sudoku oplossen. Waarna het ontbijt aan de beurt is en vervolgens nog dat vierde kopje koffie. Een regelmaat en stelregel die mij absoluut helpt, mij kalm maakt en doet ontspannen. Ik voel mij er echt prima bij, bij dat patroon, dat stramien dat over het eerste kwart van mijn dag wordt gelegd om die op gang te doen komen. Haast volgens een ijzeren wetmatigheid, die ik bijna de Wet van Goudkuipje zou kunnen noemen. Omdat de hele logica van die morgenstond voor mij uiteindelijk draait om  en samenkomt in de eerste boterham die ik steevast beleg met smeerkaas van het merk ERU of Goudkuipje. Mijn leven lang. Want zonder werd een dag nooit een dag zoals ze volgens mij had moeten worden. Wat mijn gebrek is zonder dat ik mijzelf gek zou willen noemen. Eerder juist daardoor ook net een mens…..
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op De Wet van Goudkuipje

  1. Rob Alberts zegt:

    Lang geleden dat ik zo’n goudkuipje in handen heb gehad.

    Vrolijke groet,

  2. sjoerd zegt:

    Goh, ik heb helemaal geen rituelen. Ik ben een echt ochtendmens, meteen klaar wakker en aktief.

    • robschimmert zegt:

      Ja, dat was ik ook toen ik nog werkte en dus om half acht de deur uit moest. Maar als het allemaal niet meer moet en hoeft, kan er van alles met je gebeuren, heb ik gemerkt.

  3. terrebel zegt:

    Lekker hoor! En allemaal hebben wij onze rituelen…elke dag klaar zitten voor het acht uur journaal, elke morgen eerst de kat te eten geven en daarna pas onszelf, eerst haren kamen en dan tanden poetsen of juist omgekeerd…ook dat zijn rituelen.

  4. Peter zegt:

    Tav. het goudkuipje waarm ligt de grens tussen ritueel en verslaving?

  5. Margo zegt:

    In de ochtend heb ik ook vaste rituelen omdat ik dan nog niet goed wakker ben en als het eerste uur verstoord wordt door onvoorziene gebeurtenissen inde rest van de dag ook van de leg ben. Ik ontbijt, iedere dag weer: een versgebakken puntje belegd met verse aardbeien, gevolgd door een knåckerbrød met belegen kaas, gevolgd door een mok koffie die al die tijd al op me wacht en inmiddels op de juiste temperatuur is gekomen. De rest van de dag verloopt zoals het uitkomt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s