Vrijheid en zondvloed

Het gaat natuurlijk niet aan om hier permanent de schijn op te houden van een roze wolk waarop we zouden leven, terwijl de werkelijkheid op dit ondermaanse zich steeds onaangenamer begint af te tekenen. De verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog hebben hun werk blijkbaar gedaan, want niemand heeft nog een boodschap aan de herinnering eraan, of het moet het Duitse volk zijn dat nog altijd wat van de klap van de nederlaag en wat er zoal bij kwam kijken, aan het bijkomen is en nog enigszins op de benen staat te tollen. Maar voor de rest van de wereld, met Nederland voorop, heeft het leven zich hernomen en heeft de onverdraagzaamheid en alle bijkomstigheden ervan, weer zijn gebruikelijke plaats gekregen. Het vreselijke beest dat haat, discriminatie en racisme tegelijk heet, heeft weer zijn plaats onder mensen gekregen, nadat er in de tweede helft van de vorige eeuw even een kans op verbetering voor de mensheid in leek te hebben gezeten. Een bittere illusie, naar nu blijkt, als het slechtste dat mensen in zich kunnen hebben alsmaar meer aan de dag treedt en een gezicht en geluid krijgt. Dankzij met name de sociale media, welke zich hebben ontwikkeld tot podium en spreekbuis van mensen van goede, maar nog meer van mensen van kwade wil. Met als resultaat de meest verwerpelijke uitingen van haat en afkeer die ook nog eens onbeschroomd, ongegeneerd en onbedaarlijk ten beste worden gegeven.
Omdat er gezegd mag worden, wat men denkt en vindt in een land waar de vrijheid van meningsuiting een grondrecht van ieder is, luidt dan een breed gedragen opvatting, welke ook nog eens gerechtvaardigd wordt met de smoes dat democratie en alles dat daarbij hoort, niks is voor bange mensen. Wie daar aan mee doet, en wie is dat niet, moet tegen een stootje kunnen. Ooit een misselijker rotsmoes gehoord om de lading van bruut mondeling geweld, onbeschoftheid en intolerantie te dekken? Maar mooi dat het wel gebeurt. En niet alleen hier, maar eigenlijk in heel Europa, waar dus alles moet kunnen en elkaar in de haren vliegen en met de botte bijl te lijf gaan er nu eenmaal bij is gaan horen, terwijl respect, sympathie en begrip langzamerhand achterhaalde begrippen lijken te worden uit een verleden en vergeten tijd. Zo zijn de sfeer en de verhoudingen in de samenleving aan het worden zonder dat er zicht is op een ommekeer. Eerder de kans van kwaad tot erger welke haast tot een herhaling van de geschiedenis moet leiden, dus met de afgrond als bestemming. Wat wel met de gelukzalige en tegelijk zo zielige zekerheid gebeurt dat we tot het einde der tijden blijven zeggen wat wij denken en daarbij geen boodschap aan een ander hebben omdat onze vrijheid heilig is en boven alles en iedereen gaat. Het zal allemaal wel, maar geef mijn portie alsjeblieft maar aan Fikkie, zonder dat overigens na mij de zondvloed hoeft te komen.
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving. Bookmark de permalink .

6 reacties op Vrijheid en zondvloed

  1. Peter zegt:

    Hierop aansluitend (mogelijk) Nieuwsuur van gisteren een item over de hetze op Sylvana Simons die zich aansloot bij politieke beweging ‘denk’ en met racistische ‘bagger’ van doen kreeg. In de studio zaten een aantal vertegenwoordigers, representanten van de ‘nieuwe nederlanders’ en de minister Asscher reageerde ook. Ik vond dat er een aantal interessante opmerkingen werden geplaatst. Ik denk dat we met onze nieuwe technieken als ‘social media’ ons in een soort puberale fase bevinden, waarbij het makkelijk is om anoniem te kunnen pesten. Of dit te beteugelen is, ik weet het niet. Ik zou zeggen spoor enkele lieden eens op en geef ze een straf. Naming en shaming.

    • robschimmert zegt:

      Op dit niveau vind ik het verschijnsel nog niet zo verontrustend. Ernstiger vind ik het dat deze lieden ‘gevangen’ worden door politieke bewegingen over geheel Europa, die een anti-EU-sentiment en bot nationalisme representeren en zo de weg plaveien naar de kaart van Europa van de negentiende eeuw. En wat daaruit voortvloeide, weten we maar al te goed. Van dat perspectief krijg ik het benauwd. Niet van die Spielerei, hoe kwalijk ook, op en door middel van de sociale media.

      • Peter zegt:

        Ja Rob, dat is ook verontrustend, op dit moment. Ben ook benieuwd of benauwd in hoeverre de geschiedenis zich gaat herhalen, maar ik wil niet benauwd zijn of bang.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s