Superfruit en pitten

Het is bijna in onze nationale ziel gekerfd dat de kost voor de baat uit hoort te gaan. Het is dat typische calvinistische trekje in het Nederlandse gemoed dat genot wel verdiend moet worden, een prijs heeft. Er moet wat voor worden gedaan. Niets wordt er cadeau gegeven, omdat we zo niet met elkaar zijn getrouwd. Dat kwam er allemaal bij mij langs toen ik geconfronteerd werd met een terugkerend lichamelijk ongemak, iedere ochtend weer, en de oorzaak ervan op het spoor kwam. In mijn verlangen naar een zo gezond mogelijk lijf in relatie tot mijn leeftijd probeer ik uiteraard ook mij verantwoorder te voeden. Waarvoor je bij Appie natuurlijk aan het goede adres bent. Wie afficheert zich niet meer als het nationale geweten als het om de volksgezondheid gaat. Onze grootgrutter heeft voor elk wat wils, zij het dat hij het wel voorziet van een steeds pittig prijskaartje. Wat voor mij in ieder geval geen belemmering is, want mijn lijf en mijn leven en mijn gezondheid zijn mij alles waard. Daar heb ik veel voor over.
Dus telde ik sinds nog niet zo lange tijd om de zoveel weken een stevig bedrag neer voor een pot “Superfruit en pitten”, omdat het er zo puur, dus gezondmakend uitzag. Met cranberries, moerbeien en goji-bessen moesten toch stappen naar het bijna-eeuwige leven gemaakt kunnen worden, was mijn stellige gedachte die uiteraard ondersteund werd door alle AH – retoriek. Om niet lang daarna toch op de koffie te komen en te merken dat het vooral ’s ochtends steeds minder pluis met mij was. Zonder dat ik al een verband wist te leggen of een oorzaak herkende. Totdat ik bij toeval in een gesprek belandde waarin iemand de noodklok luidde over dat product en aangaf na het gebruik ervan ziek en beroerd te zijn geworden en die pot met pitten dan ook in de vuilnisbak had gekieperd na via Google nog eens alle neveneffecten van het gebruik ervan te hebben gelezen. Geen wonder dat toen bij mij ook een belletje ging rinkelen, de conclusie snel was getrokken en dus die pot “Superfruit en pitten” ook als bestemming de vuilcontainer kreeg. Omdat ook bij mij de kost best voor de baat mag uit gaan, maar niet tegen elke prijs. Wat ik hier gezegd wilde hebben. Meer ter lering dan voor het vermaak.
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Eten en drinken en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Superfruit en pitten

  1. Rob Alberts zegt:

    Het Nederlandse Fruit en de Nederlandse Noten zijn even gezond en beter betaalbaar.

    Zonnige groet,

  2. Peter V zegt:

    Heb vorige week bij dezelfde grootgutter een vraag/klacht ingediend omdat de verpakking niet duidelijk maakt hoeveel toegevoegde suiker er in mijn muesli zit. Op de voorkant heeft men het over toegevoegd gedroogd fruit, op het voedingslabel blijkt dat een gedeelte gewoon nep is, het is suikergoed. Ik zou daar een aantal jaren geleden geen aandacht aan besteedt hebben, maar AH lokt het zelf uit met de schijn van ‘gezond’.

  3. Mack zegt:

    Ik bepaal altijd zelf wat ik gezond vind. Het liefst zou ik gewoon een dieet van bruin brood, appels en karnemelk houden, dan kun je volgens mij niet ziek worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s