Twee vlerken in Rotterdam

Zou Michiel Kramer, de spits van Feyenoord, de vlerkerigheid van Jos van Rey hebben afgekeken? Het is verdraaid lastig om geen oorzakelijk verband te zien met het optreden van de Roermondse politicus in de Rotterdamse rechtbank, welke immers om de hoek ligt bij het strijdperk waar die voetballer Kramer pleegt te spelen en waar hij hem afgelopen zondag voor de televisiecamera’s weer eens van katoen gaf. Hij kon wel in de wieg gelegd zijn voor de invulling van de rol van vermoorde onschuld. Je moet maar het lef hebben om je zo te manifesteren nadat je je gedurende negentig minuten daarvoor zo hebt laten gaan en zelfs niet aarzelde om tegenstanders bij de keel te pakken. Alsof hij van Rey nabootste, met net zoveel aplomb en brutaliteit plus een schouderophalen, liet hij elke kritische vraag over zijn manier van voetballen, van zich afglijden. Niets aan de hand, it’s all in the game en hoort erbij, waarmee hij meende weg te komen om vervolgens inderdaad zijns weegs te gaan. Zonder enig gevoel of inleven, omdat zijn spel, aldus die Kramer, de doodgewoonste zaak van de wereld was, en zonder het besef dat er wel naar hem gekeken wordt vanwege zijn voorbeeldfunctie, die hij immers heeft. Of hij dat leuk vindt of niet. En daardoor neigt dit soort gedrag en ook de houding van deze willekeurige topsporter er des te opvallender naar om een gelijkenis te laten zien met het vertoon dat van Rey meent ten beste te kunnen en moeten geven voor de rechtbank in Rotterdam.
Met minachting en arrogantie als zijn belangrijkste aanvalswapens en daarnaast het ontbreken van elk besef dat hij in zijn politieke loopbaan, tijdens het bedrijven ervan ook wel eens over de schreef kon zijn gegaan, de moraliteit aan zijn laars had gelapt. Hoe de rechtbank en het Openbaar Ministerie het in hun hoofd durfden te halen om daar ook maar een fractie van een seconde aan te denken. Of ze wel eens van Realpolitik hadden gehoord, waarin resultaat telt en ethiek slechts handen bindt bij het bedrijven ervan. De macher, de fixer, het oliemannetje, de regelaar aan het woord die aldus ten beste geeft dat hij er alles van begrijpt, terwijl diegenen die over hem moeten oordelen geen benul hebben van wat politiek is en ook vraagt. Waarmee de vlerk van Rey met de kop in de wolken ten voeten uit was te zien. Lak aan de wereld behalve aan zichzelf. Zodat de hoop ijdel was om van hem een vorm van voorbeeldgedrag te verwachten. En tegelijk duidelijk werd dat het voor de goedwillenden haast onbegonnen werk is om de moed erin te houden en het schip van staat en onze samenleving drijvende en overeind te houden. Want alleen al de botte en in het volle licht vertoonde lef van deze Kramer en ook van Rey maakt teveel kapot om nog geloof in de toekomst te houden.
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s