Met lijn 12 door Amsterdam

Een dagje Amsterdam was al weer langere tijd van ons prioriteitenlijstje geschrapt. Zelfs een gratis treinreis hielp daar nauwelijks bij. Hoogstens een aantrekkelijke tentoonstelling in het Museumkwartier wilde nog wel een enkele keer verleiden. Hoewel dat dan ook nog nauwelijks tot enige voorpret leidde. Het vooruitzicht van die wurgende drukte voor het Centraal Station en op het daaropvolgend Damrak, in de Kalverstraat en de Leidsestraat en op het Leidseplein benam iedere lol van het uitkijken naar zo’n dagje Amsterdam, welke dan ook steeds een welhaast logische afronding kreeg met het er zo snel mogelijk weer weg te komen, in zo’n tot Utrecht ook nog afgeladen en nokvolle trein. Geen lol aan te beleven, behoudens dan het verblijf in een van die hoofdstedelijke musea, hoewel je daar vaker ook in de rij moet staan om naar een schilderij te kunnen kijken en dus de ruimte en de rust mist om het beeld ervan in stilte in je op te kunnen nemen. Een ongemak dat dan weer niet opweegt tegen het belang van de expositie die dan toch door ons nodig bezocht moet worden. Met sinds kort gelukkig een andere aanloop erheen en een terugkeer naar huis, die verre te prefereren blijkt boven de hectiek van de Amsterdamse binnenstad. Niet dat we dat zelf uitgevonden hebben. Een tip uit de familiekring moest ons de goede kant op helpen.
En die bestond eenvoudig in het uitstappen op Amsterdamse Amstelstation, vanwaar met tramlijn 12 in alle rust naar het Museumplein gereden kan worden. Met als grote voordelige bijkomstigheid dat zich dan een ander Amsterdam voor je ontvouwt, dat een aanmerkelijk vriendelijker en kalmer gezicht laat zien. Je krijgt zo waar een stad voorgeschoteld zoals het er daar waarschijnlijk dagelijks aan toe gaat en waar het hoofdstedelijk leven zich in haar echte gedaante ontrolt. Met haar Churchilllaan, Scheldestaat, Roelof Hartplein en de Ceintuurbaan, met hun buurtwinkels en die zo typische hoofdstedelijke bouw, die eind negentiende eeuw en begin twintigste eeuw gestalte kreeg, volgens een architectuur die terecht de naam van de Amsterdamse School kreeg. Dat krijg je te zien en voorgeschoteld als voor – en nagerecht als je op die andere manier naar het Museumplein wilt. Waar het entree ook nog eens stukken aantrekkelijker en innemender blijkt, als je het van die andere kant benadert. Omdat je dan het gevoel krijgt dat je er echt met open armen wordt ontvangen, terwijl je ook nog eens alle ruimte krijgt. Met als uiteindelijk gevolg dat Amsterdam langs deze weg en op deze manier weer iets van onze sympathie heeft teruggewonnen. Met als de alles bepalende voorwaarde dat dat alleen maar kan door je weg in die stad met lijn 12 te zoeken.
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Tips en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Met lijn 12 door Amsterdam

  1. Peter V zegt:

    Goede tip. Wordt niet aan gedacht. De beste raad is, doe niet wat iedereen doet. Ga ook niet in de volle rij staan, maar plan alvast thuis een alternatief.

  2. Peter V zegt:

    Eigenlijk nog beter is – plan géén alternatief, doe iets ongewoons.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s