Van Mijnstreek naar Parkstad

Zou het er dan uiteindelijk toch van zijn gekomen dat de Oostelijke Mijnstreek de jarenlange misère achter zich heeft gelaten en daarom haar naam die zo herinnert aan dat ellendig verleden, nu kan laten vallen om deze in te ruilen voor Parkstad? Hoewel aanvankelijk wel erg onwennig, blijkt ze toch goed gekozen en de juiste neerslag te zijn van alle in deze regio levende ambities, die met en met werkelijkheid beginnen te worden en tot onvermoede hoogten ook weerklank krijgen. Waarover zo dadelijk meer. Want op de eerste plaats past de constatering dat er sinds de mijnsluitingen in dit gebied veel diepe dalen te zien zijn geweest. Sociaal, cultureel, economisch, ja, in welk opzicht eigenlijk niet. Met bijna logischerwijs voortdurend de accentuering van die diepste diepten waar men elkaar aldus ook nog verder in praatte. Zo werkt dat nu eenmaal bij en met mensen. En zeker in Zuid-Limburg, waar niettemin ook die eenlingen waren die bereid bleven om tegen de koude wind en de verdrukking in door te gaan met behangen. Met een heilig geloof in eigen kunnen en in het potentieel van dat nog arme Zuid-Limburg dat zich teveel in dat ontheemde gevoel koesterde, dus op zeker speelde en alleen de traditionele toeristische kaart wist te trekken. Met Valkenburg als die niet te missen kans. Waar de rest van Zuid-Limburg dus verder niks voor kocht. Zodat er toch aan andere karren getrokken bleef worden met als resultaat totaal nieuwe toeristische trekpleisters, welke zich concentreerden in, tussen en rond Heerlen en Kerkrade.
Met prestigieuze projecten als Snowworld, Gaia Zoo, Mondo Verde en de Museum Boulevard, welke nog maar een begin vormen van een repertoire dat nog veel verder uitgebreid zal worden en waarin kwaliteit en moderniteit bepalend zijn voor de vorm waarin attracties worden gegoten. Met daaroverheen natuurlijk de saus van dat grootse project, de Internationale Bau Ausstellung dat met architect Jo Coenen als aanjager, beoogt om de hele regio nog veel meer op te pimpen tot een niveau dat haar voor haar bewoners, maar ook voor bezoekers en buitenstaanders spannend en interessant maakt en misschien wel zo veel nieuwsgierigheid opwekt dat een gang naar Parkstad gewoon niet meer uit kan blijven. En zo konden beide processen nog geen jaar terug bij elkaar komen, elkaar ontmoeten, en versterken. Waardoor de aldus ontstane synergie per slot van rekening tot resultaat moest leiden en wel in de vorm van een eclatant succes, dat erin bestond dat de Parkstad – regio tijdens een Wereldtoerisme – congres in Dallas werd uitverkozen tot de meest attractieve toeristische regio ter wereld en daarmee bijvoorbeeld Zwitserland achter zich liet. Dat bedoelde ik dus met die onvermoede hoogten die in en met Parkstad zijn bereikt en waarmee definitief een streep door dat nog altijd drukkend verleden wordt gezet. Met de hulp van al die toeristen en dagjesmensen die al de weg naar dit nog zo onbekende, maar tegelijk zo, vind ik ook, spannende gebied hebben gevonden.
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Limburg en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Van Mijnstreek naar Parkstad

  1. sjoerd zegt:

    Zo krijg je straks iedereen over de streep die tot de parkstad gemeenten willen horen… En hier mist Valkenburg behoorlijk de boot…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s