De gekte van een referendum

Voor het eerst sinds ik stemgerechtigd ben, zegt Bert Wagendorp  -met mijn instemming, want mijn oproep ging linea recta naar de prullenbak – in de Volkskrant van vanochtend, acht ik het mijn democratische plicht om morgen thuis te blijven. Want dat hele referendum over het EU – associatieverdrag met de Oekraïne is helemaal geen democratisch feestje. Het is een verkleedpartij met de kiezer in de kleren van de keizer. Waarna op hetzelfde moment en dezelfde plaats, namelijk pagina twee linksboven, columnist Gerard Kessels in Dagblad de Limburger onverdroten verder gaat met
 “Wat zou ik graag stemmen om een eind te maken aan al die bestuurlijke koninkrijkjes die de economische groei van Limburg wurgen. Maar niemand vraagt mij. Machthebbers zijn wel gek om wezenlijke dingen aan mensen voor te leggen. Maar ik word nu wel opgeroepen om te stemmen over verbetering van de handel met Oekraïne. Ik weet nog steeds niet of ik ga. Dit referendum is een speeltje van intriganten. “Oekraïne kan ons natuurlijk niks schelen”, zegt voorzitter Arjan van Dixhoorn van het comité. Nee, de Nederlandse positie in Europa moet kapot. Nederland moet uit de Europese Unie. Daar gaat het om. Dit referendum is gewoon inbrekerswerktuig. Dat staat me nog het meest tegen: het cynisme van die lieden. Pokeraars en valsspelers zijn het. Als kiezer ben ik pion, toneelknecht, dommekracht. Van mij telt alleen de omvang, de massaliteit. Zoals ik zijn er een paar miljoen nodig om een handvol complotteurs hun zin te geven. Wat een toestand, wat een gedoe. Massa’s Nederlanders, anders op woensdagen druk bezig met nuttige dingen, moeten nu op zoek naar een parkeerplaats bij een stemlokaal, bevolkt door dure ambtenaren, simpel en alleen omdat de wet zo’n springstofcommando de mogelijkheid geeft een heel volk naar de stembus te roepen. Ik ben bang dat de tegenstanders winnen. Mensen stemmen nu eenmaal liever tegen dan voor. Maakt niet uit waarover het gaat. Kenmerk van het stemhokje is dat hier meer diep zittende kif en frustratie naar boven komen dan bij de psychiater.”
Nog even, en dat voeg ik dan maar toe, en we worden uitgenodigd om per referendum uit te gaan maken wie coach van het Nederlands voetbalelftal moet worden. Het kan inderdaad steeds gekker als we niet meer weten wat we moeten willen…
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op De gekte van een referendum

  1. Mack zegt:

    Ze doen maar hoor met hun referendum. Ik blijf thuis omdat ongeacht de uitslag al vast staat dat het associatieverdrag doorgaat. Ze moeten alleen nog even bedenken wat ze zullen zeggen indien het een massaal Nee wordt. Waarschijnlijk iets van dat ze blij met de opkomst zijn en dat de EU leeft bij de mensen.

  2. Peter V zegt:

    Het erge is dat ik me maar niet kan ontdoen van dit stembiljet en stemvee was ik altijd al. Ik zie me nog morgen gaan stemmen, ik ga ouderwets de opkomst in de gaten houden en hou mijn ‘munitie’ dus nog even veilig en droog.

  3. robschimmert zegt:

    Nog afgezien van al door mijn aangegeven redenen, heb ik totaal geen affiniteit met de voorliggende materie. Ik weet er niets van en ik heb er niets mee. Dus hoe kan ik dan een zinvolle stem uitbrengen, nog los van het feit dat het een circus van irrelevantie blijft?

    • Peter V zegt:

      Dat is ook zo. Hoewel er voldoende info te vergaren is. De sentimenten die er achter liggen zijn ook interessant, alleen jammer dat er niet naar elkaar geluisterd wordt en men alleen maar tegenstellingen wil aanscherpen.

  4. sjoerd zegt:

    De grootste kans om dit referendum om zeep te helpen is door niet te gaan, en dat doe ik dus ook.

  5. terrebel zegt:

    Vraag op straat een willekeurige voorbijganger wat hij of zij wil en de meesten blijken geen idee te hebben. Zo ook morgen. Zelf wil ik een wereldkaart zonder grenzen bij de ingang van het stembureau. Als kiezers Oekraïne niet kunnen aanwijzen, mogen zij niet stemmen. 😉

  6. Peter V zegt:

    Het wordt een ja’tje. Ik ga dus naar een stembureau, maar het wordt geen feestje, daarna drink ik een kop koffie en denk ik aan Oekraïne.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s